Sobadan soğuduğum bir an: 6-7 yaş civarındayım, yataklar kurulmuş, dışarısı soğuk, yorganın içine gömülmüşüm, artık uyuyacağız, yastığıma pıt diye bi şey damladı. Soba borusunun arasından kurum damlamış. Hadi kalk da yastık kılıfı değişsin. Yeni jenerasyon diyecektir kurum mu ne kurumu devlet kurumu değil tabi :s
sobalı evde büyümüştür.
(bkz: tespit sıçan adamlar)
çok büyük olmasa da bir kısım soba ile yaşam sürdüren çocuklar var, tabi genele vurunca sayı çok az.
biz de belki sobayla büyümedik ama her memlekete gittiğimizde o sobalı odadan tuvalete koşma süresini geliştirmeyi ihmal etmedik.
yatmaya yakın ikinci odada yakılan sobanın yeterli sıcaklığı sağlamasını diğer odada az beklemedik.
sabahın ilk kokusu olarak kızartılmış ekmekleri, köz patatesleri kokladık.
popolarımız defalarca yapışma tehlikesi atlattı.
çaylar hep muşambaların üstünde sobanın yanında durdu.
onları da az devirmedik.
üstüne çamaşırlar asılmadı az kurum kurum kurudular*
soba güzel bir şeydi bence.
memur çocuğu olmasaydım ben de aynı evreleri yaşardım belki.
gerçi bizimki de adıyaman, van, şırnak falan derken pek farklı şeyler olmadı.
neyse soba güzeldi. güzel şeyler konuşulsun.

sobalı evde büyümüş çocuk