sobalı evde büyümüş çocuk

büyüdük ve hala yaşıyoruz, petek çocukları asla anlayamıyacaklar, pazar günleri leğende yıkanmanın keyfini.

kestane kokusu geldi direk burnuma.. ha birde soba başında banyo yapan çocuk olmak ayrıcalıktır

Ahh ahh nerde o zamanlar . Rahmetli anneannem ile sobanın yanında dışarıda kar yağarken uyumak, kahvaltı yapmak ,akşam yemeği yemek, üstünde kaynayan su ile duş almak gibisi yok.. özledim seni ve seninle olan her şeyi pamuğuumm

yediğim portakalların kabuğunu sobanın üzerine bırakıp, doğal oda kokusu elde ettiğim o günlere bin hasretim..
şimdi doğal gaz falan var ama asla o sıcaklık içime işlemiyor..
sahil kenarında kendime ait bir ev hayalime soba da ekledim, hatırlattığınız için teşekkür ederim :)

Sıcağın kıymetini, soğuğun kifayetini bilir. Elleri hiç ısınmaz ve sobanın arkasındaki tek kişilik dev saltanatı bir kez kaybetti mi bütün gecesini üşüyerek geçirir.

Eğer bu saltanata yayılmışsa asla kitap okumayı denememesi gerekir. Zira sıcakta mayışıp hemen uykusu gelecektir.

Ayrıca (bkz: benimdir).

Bu arada telefonunuzu sobaya yakın koyup unutup gitmeyin sakın. Geldiğinizde ekranını şaftı kaymış bulabilirsiniz.

hiç duygu sömürüsü yapmaya gerek yok, fakirdir.

Sanırsam ben son büyüyenlerdenim : ) Banyodan sonra bir uyurdum ki anlatamam, eve doğalgaz bağlandıktan sonra sıra sobayı kaldırmaya gelince ağlamıştım niye ağladığımı şimdi daha iyi anlıyorum.

İçime; bir sobanın yanına sokulup, kar ile oynamaktan kızarmış ellerimi ısıtmak özlemini düşüren başlık.

Abartilir... Hala sobayla büyüyen çocuklar var. Sorun bakalım bu ağlak romantizmden ne denli memnunlar...