şizofren

(bkz: ben şizofreni değiliz)

Bu hastalıktan muzdarip olanların kendi kendini gıdıklayabildiklerini öğrendiğim hastalıktır.

kendi kendimizi gıdıklayamayız. Bunun sebebi ise öngörülebilirliktir. yani başka insanlar sizi gıdıklayabilir çünkü yapacakları manevralar sizin için öngürülebilir değildir. kendi yapacağınız şeyi bildiğinizden dolayı da kendinizi gıdıklayamazsınız. ama mesela kuş tüyü ile kendinizi gıdıklamanız mümkün olabilir çünkü kolunuzu oynatmanızla tüyün o harekete uygun hareket etmesi en az bir saniye alır. böylece öngörülebilirlik ortadan kalkar ve siz gıdıklanırsınız.
şizofreni hastalarında ise yaptıkları hareketle bunu duyumsamaları arasında bir zamanlama sorunu yaşanır ve kendi kendilerini gıdıklayabilirler.

Not: ben de kendilerini gıdıkladıklarını görmedim, zaten burada durup durup kendini gıdıklarlar yazmıyor, kendini gıdıklayabilir yazıyor, gıdıklayabiliyor olsa bile kendini gıdıklamaz bir insan.

Sanıldığının aksine olan bir hastalığa yakalanmış kişidir.

Birkaç farklı gerçekliğe rahatsızlık boyutunda inanan kişilerdir.
Hayır, yirmi yıllık hayatım boyunca bu hastalığa tanık oldum, kendini gıdıkladığını filan görmedim adffhkb ayrıca çevrsindekilere şiddet filan da uygulamazlar, kendileriyle çok meşguldürler çünkü. Buna mecallerinin olduğunu da düşünmüyorum. Zor bir yaşam yani.

İşin en ilginç boyutu da katatonik denilen türü. Hiçbir şey yapmadan, tepki vermeden yaşamak... hayat gerçekten zor.

Şizofreni hastası olan kimse. Toplum içerisinde Hakkında bir çok yanlış bilginin döndüğü hastalardır aynı zamanda. Zira bir çok türü var ve bazı türlerinde çevrelerine zarar verebiliyorlar. farklı gerçekliklere dayalı kendi oluşturdukları dünya onlara çok ağır geliyor. Bir çoğu dine oldukça düşkün olmakta beraber kendini dinde üst bir makamda görüyor. Kendini mesih sanan hastalar var mesela. Benim şahit olduğum kişi paranoyak şizofreni hastasıydı. herkesin onun arkadından konuştuğunu, oğlunun şeytan olduğunu, herkesin onu kıskandığını düşünüyordu. Çocukları çok küçükken hastalığı farkedildi. Şeytan olduğunu düşündüğü oğlunu camdan atmak istemiş. Tedaviye başladıktan sonra günün büyük çoğunluğunu uyuyarak geçirmeye başladı. Evin annesi 10 yaşındaki kızı oldu bir yerde. İyi kötü 10 yıl geçti aradan ancak kadın ilaç kullanmasına rağmen bir sabah herkes uyurken kalkmış. Evdeki en büyük bıçağı alıp iyice bilemiş ve ona iftira attığını düşündüğü iki eltisine saldırmaya gitmiş. Eltisinin çocukları olmasa kadını öldürecekmiş. Onlar zar zor engellemiş. Bu olaydan sonra tedavi değişikliğine gittiler şuan nispeten çok çok daha iyi. Ancak her zaman bu kadar kötü seyretmiyor hastalık. Kişiden kişiye değişiyor. (bkz: Akıl oyunları) filmi bu konuda en iyi örneklerden biridir.

john katzenbach'ın bir polisiye romanıdır.

bir tür akılsal ve ruhsal hasta.

Birlikte okuduğumuz kitap

Bir psikoz hastalığıdır. Bir gün ayrıntılı yazarım.
uyuşturucu ve psikoz