sevmek mi önemli sevilmek mi

Sevmek diyeceğim karşılaşmadır . İşin ucunda reddedilme veyahut karşılık alamama olsa da seven kişi olduğunuz takdirde üzerinizde herhangi bir sorumluluk yoktur ve duygularınızı yaşarken ipler sizin kontrolünüz altındadır melonkolik olmak , umutlu olmak , vaz geçmek gibi olayı istediğiniz gibi yorumlayabilirsiniz .
Bunu pragmatist olarak ele aldığımızda sevmek eyleminin sonucunda elde ettiğimiz tecrübeler kişiye çok şey katabilir . Tabii bu bireyseldir .

Hiçbir zaman eşit olamaz. Bu yarış sürer gider.

Bana göre sevmek daha önemli bence. ortada sevgi gibi saf bir duygu olacaksa eğer sevilmek burada bencilliğe kaçar. karşılıksız sevmek, saygı göstermek, değer vermek, olduğu gibi kabullenmek daha önemlidir fikrimce.

Sevmekle başlar mevzu, tamamen döngüseldir. Güzel sevilen kendini tamamlar, sevmeyi de öğrenir. Güzel seven sevilir :)

Kadınlar için net sevilmektir

Bence sevmek. Sevildiğinden emin olamaz insan bana göre. Seni aldatabilir sevdiğini söyleyerek. Hep bir şüphe kalır orada. Ama insan sevdiğinden emindir, aldatması olmaz bunun. Yürekten sevmenin verdiği iç rahatlığı, huzuru ve mutluluğu bir başka olur. Hele bir de sevdiğiniz kadar seviliyorsanız....

Hangisinin önemli olduğu hakkında bir karara varamadım ama ikisi birden olunca dehşet-ül vahşet oluyordur.

sevmek en güzelidir. Çünkü gözünün içine baktığında iki göğüsün ortasındaki bıçak yarasının iyileştiğini hissedersin.Yanında nefes aldığında akciğerinde çiçekler vardır bilirsin.Fakat sevilmekte önemlidir. Ufacık bahçede çiçek yetiştirmek gibidir,insanı özel hissettirir.

Herkes sever ama herkes sevildiğini bilmez

Şahsen severken sevilmeyi tercih ederim. Zira ikisini hiç birlikte tatmadım. Gerçi tattımda istediğim şekilde değil.

Sevebilmek önemli. Çünkü bunu beceremiyoruz ama geliyor safın biri bizi sevebiliyor.

İkisini de eşit yaşayabilmek

sevilirken sevmek en tatlısı açıkçası.
bulmak zordur ama bulduktan sonra da tadından yenmez..

temelde bir noktadan sonra ikisi de önemini yitirir. insan bir şeyi ömür boyu sevemez, sevdiğini zannettiği şey aslında alışkanlıklar ve bağımlılıklar bütünüdür. ayrıca insan her zaman karakter olarak erozyona uğramaya açıktır. yani bir gün sevdiğiniz insan, sevdiğiniz gibi kalmayabilir. aynı zamanda siz de başkaları tarafından sevilmekten vazgeçilebilirsiniz. günümüz dünyasında ise “sevgi” diye adlandırılan ama bence artık çıkar aracı olmuş şey gerçek bile değil. saf sevgi ancak anne ve çocuk arasında olabilir diye düşünüyorum.

"sevdiğinin seni sevdiğinden emin olabildiğin ender zamanlar, her türlü sevmekten güzeldir, bu ender anlar için sevmeye devam edersin."

sevmeyi bilmedikten sonra ikisi de değil.

Sevmek önemli. Sevmezsen sevilmeyi umursamıyorsun çoğu zaman. Zorunda kalınca eslik ediyorsun seni sevene. Hoşlanmıyorsan o ilişki kabusa dönüşüyor. Tatmin etmiyor zira. Seni sahtekar yapıyor. Karşı taraf için de tam bir hüsran oluyorsun.

Sevmek veya sevilmek yoktur.Karşı tarafa duyulan cinsel istek vardır.

Önceleri sevmek derdim çünkü sevdiğinden emin olursun da sevildiğinden asla emin olamazsın diye düşünürdüm.
Sonra karşıma biri çıktı gerçekten böyle sevilmemişim diye düşündüren. Sevilmenin ne kadar muazzam olduğunu öğretti. Durumdan duruma göre değişiyor aslında. Bana kalırsa karşılıklı olan her şey çok daha güzel.

sevişmek önemli. bunu mental ve fiziksel anlamda birbirini tamamlayarak yapabiliyorsanız ne ala.