sevilen bir yazar ile kahve içmek

Bohemci değilim kahve değil çay içerim, çam kozalaklarıyla dolu semaverim her zaman doludur. Şimdiden söyleyeyim kahve geçmiyor bende :)

bence çok güzel bir şey. hani o insanın fikirlerine, şahsına değer veriyorsun ki dakikalarını ayırıp yazılarını okuyorsun. bir kahve de içerdim ya hu. bir gün inşAllah sevdiğim bir yazarla kahve içeriz, kahveleri de ben ısmarlarım he hahahshashshjddj
o "sevindirikli" kadını da görmüş, yakinen sevindirikliliğine tanık olmuş olurdunuz fena mı hahahajsjshjdjdhd

büyük konuşmak istemem ama galiba yapmayacağım durum. aynı şekilde sevdiğim sanatçıyla tanışmak da istemem, aktörle de. çünkü kitabını, yazısını, şarkısını, rolünü sevmişsem o kafamda kusursuzlaşmıştır artık. onu öyle hayal ederim. halbuki insanlar kusurlu. dolayısıyla sevdiğim eserleri realiteyle öldürmek istemem.

edit: kitap yazarı anlayıp vermişiz romantizmi. sözlük yazarlarıyla mesajlaştığımız için kalmıyor o sıkıntı.

Geçenlerde kendimle beraber çay içtim sayılırmı ? (bkz: şizofreniye giden yol)

(bkz: sevilen bir yazar ile telefonda konuşmak)
"Bir kitabı okuyup bitirdiğiniz zaman, bunu yazan keşke çok yakın bir arkadaşım olsaydı da, canım her istediğinde onu telefonla arayıp konuşabilseydim diyorsanız, o kitap bence gerçekten iyidir. Ama öylesi pek bulunmuyor."
holden.

Benim için imkansız olan durumdur.
kafka ile prag'da küçük bir kafede karşılıklı kahve yudumlamak isterdim.

(bkz: yazarın diğer bir başlığı kıskanması)
(bkz: ne de güzel olurdu)