sebepsiz gerildiğimiz anlar

sadece adınızın yazılı olduğu bir mesaj almak ve akabinde gelen "bir şey konuşmamız lazım" mesajı.

yazın başladığını ilan eden o gece yarısı hamamböcüğüyle mutfakta gözgöze geldiyiniz an.
hayır arkadaşım yaptığın resmen hırsızlık, evime bildiyin izinsiz giriyon, zaten bide çok çirkinsin.
allah belanı versin e mi!!11!1

İlk tanışma anı. Ne konuşacağım, ne anlatacağım diye gerilip dururum hep.

Tanımadığınız birisiyle aynı asansöre binmek (bkz: awkward)

Aslında sebebi olup da, bu sebebin ne olduğunu bilemediğimiz gerginliklerdir.

kızım ve kucağında bebeği ile tramvaya binmiştik ve inanılmaz sıkışıp bunaldık. minicik tatlışıma kıyamadım da, genç bayanlara "sizin adınıza üzgünüm, bu masumcuk hatırına yer verebilirdiniz" dedim gergin ama kemdimi tutmaya çalıştığım bir ses tonuyla. "görmedik." diyerek kalkmak istediler, ama o anda duran tramvaydan kendimizi dışarı atmayı tercih ettik. her zaman yer vermeyi seven biri olarak, o olaydan sonra "görmedim" dememek için tramvayda daha dikkatle bakmaya başladım etrafıma...

Hayatımızdan gereksiz yere vakit çalan anlardır.

Belediye otobüsünden inmek için koltuğunuzdan hareketlenirsiniz de hani kafanızı demire vurma ihtimaliniz ışık hızıyla aklınıza gelince bir anda kunduz gibi eğilirsiniz ya...
Bundan büyük gerilim mi olur?

evde yalnız kaldığında içerden gelen sesler

bende bir problem yok ne gerileceğim yav deyip hep kendimi avuttuğum durum.

ilkokul lise zamanlarında veli toplantılarında babamı beklerken yaşardım bu durumu. hele birde bazen annemle birlikte giderlerdi. abooov ki ne abooov... derslerim hep orta halli olsa da hocalarımla hep aram iyiydi. oradan kurtarıyordum çok şükür. sonrasında e okul çıktı tabi. bazen okuldan kaçtığımı annemden öğreniyordum..?

Bazen ortada ciddi bir sebep yokken gerilip stres yaşayabildiğimiz anlardır.
Bugün yaşadığım polis çevirmesi de o anlardan biri. Polis memuru işaret ediyor ve kenara yanaşıyorsunuz. Sonra iyi günler kimlik lütfen. Sonra anlamsız ve gıcık bir bekleme süresi. Bitmez Gibi geliyor insana. Sonra tuhaf tuhaf yüzünüze bakıyor. Bu tipten terörist çıkar mı diye analiz ediyor. Sonra bir bagaji açar mısınız. Açıyorum. Bir de bomboş bagajın uzun ve ayrıntılı incelenmesi. Ben lüzumsuz yere gerilip stres yapıyorum. En son ordan başka bir memur sabıka kaydı yok diyor. Ben sanki mahkeme salonunda beraat kararım açıklanmış gibi bir rahatlama ile içten bi oh çekiyorum belli etmeden. Belli edersem şüphe çeker gibi geliyor.
Normalde böyle gerilmem ama polis çevirmesinden kısa bir süre önce çok can sıkıcı bir telefon görüşmesi yapmıştım. Herhalde ondan oldu. Bi de fazla film izliyorum sanırım.