tam hatırlamıyorum ama bir meyhanede olması lazım, iki kişi rakı içiyor, mevzu rus edebiyatı elaman o anda tabakta ki son ciğeri götürüyor. bütün olay kopuyor. çay bardağın da köpek balığı olmak.
Tanrı, çaresizliğin bedenlerimizde duyumsamamıza neden olan korkusunu hissedebilir mi? (hiç çaresiz kalmamışken)
ya da bu korkudan doğan sığınma ihtiyacını..Tanrı da kendi tanrısını yaratıyor mudur;sonsuz bir teslimiyetle sığınıyor mudur ona?
gecenin karanlığında sessiz dualar ediyorsun,bana tanrısını yaratan bir tanrı olmadığının sözünü verebilir misin?

Kendime ait hissedemiyorum.
Kendime ait..
Ellerime bakıyorum;tek tek parmaklarıma..ne denli hissizlik,içini dolduramadığım maddesel kafes.
Boşluğun uğultusunda,kayboluyorum sonsuza..
Kaburgalarım acıyor,
Nefesime karışan sessiz iç çekişlerin ah’lar oldu sığ-mı-yor içime.iç i m de.
Not:bu saçmalık gerçek kaburga ağrıları eşliğinde saçmalanmıştır.
yüzünü sevmek istiyorum..ellerim,ellerin ve ellerin.
ADAMIN HANIMIYLA OLAN TEK ORTAK NOKTASI: AYNI GÜN EVLENMELERİ İMİŞ ..

saçmalamak serbest