saçmalamak serbest

"Bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan
Oysa yapacak ne çok şey vardı
Ve ne kadar az zaman.."
tatilimin son saatlerindeyim ve koca bir yazı daha kozamda geçirdim.belki de koca bir yılı ve hatta kim bilir,tüm varlığımı ördüğüm bu kozada geçirdim.

bir tırtıl mıyım?bilmiyorum..
tek bildiğim kaybolduğum.aramanın çocuksu büyüsüne kapılıp kayboldum.
gözlerimi açtım,
çocukluğumdayım.
bahçemizin karanlığına sinen hanımeli kokuları,ellerimi uzatıyorum karanlığa..
ellerim dolanıyor dikenli sarmaşıklarıma,
kanatıyorum çocukluğumu.
beş kırmızı damla,aşk.
beş berrak göz yaşı,masumiyet.
eksiliyorum,
ah eksildikçe düşüyorum.
beş karanlık kuyu,hiç.
gözlerimi açıyorum,
ellerimi ürkekçe çekiyorum sarmaşıklarımdan.
uyanıyorum.
karanlık bir ayna,
yıldızlarım düşüyor geceme
yaklaşıyorum aynaya,bir yansıma.
gözlerimi açıyorum,
fas sokaklarındayım.
tenimde rüzgarın ürpertisini hissediyorum.
yeniden diyor kalbim,yeniden doğuş.
kaçıyorum aynanın diğer tarafındaki geceden,
ah kaçıyorum geceme düşen yıldızlarımdan.
bir tek an,bir tek ses.
üşüyorum.
beş keskin parça,ayna.
uyanamıyorum,uyanamıyorum.

1 saatlik bir tramvay yolculuğu yeni başladı. Sonrasında 3 saatlik otobüs ve o anda bir yerlere saklanmış kapı anahtarını bulabilirsem 4 saatlik bir uyku ile gün boyu çocuklarıma ders anlatacağım. Mutluyum lan ben! Kusura bakma gaza gelip lan falan dedim sana. Heyecanı çok bu günlerin: daha sana yazı yazacağım blogumda eve varınca: Çok tatlı şeyler var eğer okursan :) tramvayın geri kalan 55 dakikasında da zaman hızlı geçsin diye habire yazasım var ama mecalim yetmez buna. Kulağımda az önce nereden geldiyse yıllar önce Türkiye'ye gelen bir nasheed grubunun şarkısı çalıyordu ve şimdi kardeş türkülere geçiş yaptı: o yanı pembe hanım, bu yanı pembe, o pembe şalvara anam gönlüm var sende.
Değiştiriyorum parçayı ve şuan en sevdiğim grup vokalizden ömrümüzün baharı çalıyor. Bunu severim, kalsın ve artık susayım yani bi zahmet!

bay yengecin kizi nasil balinaydi

bir sebze olsam bezelye olcağımı bildiğimiz halde keşke brüksel lahanası olabilseydik diyor iç sesim.oturduk brüksel lahanası olma yollarını arıyoruz..

Insanlar nasıl da emin kendilerinin haklı olduğuna. Karşı tarafın ihanet eden zalim kötü taraf olduğuna. Ve ne kadar eminler kendilerinden. Herkes o kadar iyi ki. Kim o zaman bu kötüler açıklayın. Yoksa dünyanın tek kötüsü ben miyim?

“Öğretmenim Adamkarga derste telefonuyla oynuyo!”
#123036

Kedim bir saattir kayıp, sucuk kestim kabına ve hâlâ çık adı ortaya. Gören olursa lütfen turuncuyu yaksın

Kaburgalarım acıyor,
Nefesime karışan sessiz iç çekişlerin ah’lar oldu sığ-mı-yor içime.iç i m de.
Not:bu saçmalık gerçek kaburga ağrıları eşliğinde saçmalanmıştır.

gözümden uyku akıyor, ders çalışmam lazım ve yatağım çok cazip bakışlar atıyor. bense sözlükte entry giriyorum.

Nolur,bana bir mektup yaz..bana kelimeleri ve aklından kayıp giden yıldızları ve aklımda aydınlatamadığım kuyuları ve hanımeli kokularını ve butimarı ve bana uzayıp kısalmadan durmaksızın çoğalan ve’leri ver.Çok yorgunum demek isterdim çünkü bu iki dudağımın arasından hiç zorlanmadan bir çırpıda söyleyebildiğim en anlaşılır cümle..bir şeyim,bir şey.anlatamadığım ama duyumsadığım çokluğu ruhumu paramparça eden bir şey.bana kelimeleri vermelisin anlıyor musun?

yüzünü sevmek istiyorum..ellerim,ellerin ve ellerin.

Haluk Bilginer'in bir tiradında duymuştum. Yanılmıyorsam şöyle. "Yapılan işin saçmalığı seyirci sayısıyla doğru orantılıdır." Evet.

Galiba biraz önce hayat felsefimi buldum.insanlarla günü kapatırken insanları üzme, kırma. O insanı bir daha görebileceğin kesin değil.

aşık olmam istemem
kapılıyorum sanırım..yanılsamalara.

sağlıktan ötesi yok arkadaşlar bilginize.

Her şey ötede dursun,
Ne önemi var?hiç.
Uyumak..
belki de en güzel armağan insana,
tüm tanrıların yarattığı.
(bkz: Saçmalamak serbest)
(bkz: Döngü)

cadıysaam süpürgee banaa kalsıınğ.

bana bir şeyler anlat..mak-mek-mok.

Boğazım acıyor,
Sevsene beni.

başaramadım sözlük, olmadı yapamadım. neyi mi? tabii ki saçmalamayı.