akşam yemek yerken de ertesi günkü kahvaltının hayalini kuruyorum. ruh hastasıyım sanırım ben
günümü güzelleştiren eylemdir.
heleki anamlan telefonda konuştuysam,yada yazın babamlan mangal falan yapçaksak of.
tüm gün o yemeğin hayaliylen sırıta sırıta gezinebilirim.
edit: hayal bile yazamamışım mutluluktan, haliylen yazmışım,onu düzelttiydim.

sabah işteyken akşam yemeğinin hayalini kurmak