sabah işteyken akşam yemeğinin hayalini kurmak

günümü güzelleştiren eylemdir.
heleki anamlan telefonda konuştuysam,yada yazın babamlan mangal falan yapçaksak of.
tüm gün o yemeğin hayaliylen sırıta sırıta gezinebilirim.
edit: hayal bile yazamamışım mutluluktan, haliylen yazmışım,onu düzelttiydim.

İşini severek yapmayan yada o gün keyfi pek yerinde olmayan insanın yapabileceği eylemdir.

akşam yemek yerken de ertesi günkü kahvaltının hayalini kuruyorum. ruh hastasıyım sanırım ben

yemek için yaşayan ben gibi insanlar için aşırı zevkli olan eylem. yemek yiyelim arkadaşlar.

Şu günlerde yapamadım şey...

evde oturmaktan kaybolan keyiflerden biri.

son günlerde bir yandan evde kalıp işimi evden yaparken, bir yandan da kenarda hangi yemeği pişirebilirim olarak evrilen aktivite