rüzgarı hissetmek

her gün yapmaya çalıştığım eylem. yaş ilerledikçe '*' '*' daha güzel olan eylemdir. bana yaşadığımı tekrardan anlatan şeydir rüzgarı hissetmek. serin havalarda tadı daha çok çıkıyor. aklıma eski şeyler, eski kişiler ve eski anılar geliyor. yahu ne kadar çok şey yaşamışım bu kadar kısa ömrümde dedirtiyor. ömür gerçekten kısa değil mi? işte o yüzden her gün rüzgarı hissetmeye çalışarak hayatta olduğumu hissediyorum. belki önümdeki güzel günler için hazırlık yapıyorumdur. güzel günler bizi bekliyoruz derler hep. bekliyor olabilir. çünkü henüz gelmedi en azından bana gelmedi sizi bilemem. güzel günlerimi bekliyorum.

bisiklete bindiğimde yakaladığım özgürlük hissi

Saçlarının kalkmasıyla ayrı bir olaydır.

biz ona halk dilinde üşümek diyoruz :)

Bir yaz akşamı güneş batarken deniz kenarında olanı bence en tatlısıdır.

kış ortasında tokat gibi,
yaz sıcağında aşk gibi,
baharlarda çiçek gibi.

Bu dağların bir rakibi varsa rüzgardır.
Rüzgar burda tek başına bir hükümdardır.
Burda insan duman gibi genişler, büyür.
Bu dağlarda ıstıraplar, sevinçler büyür.
Buralarda her düşünce sona yakındır,
Burda her şey bizden uzak, ‘O’ na yakındır.
Sabahattin Ali

saçlarımın bir sağa bir sola savrulmasıyla yaşadığımı hissettiren eylemdir

bir diğer adı yaşamak. hakkını vererek. coşkuyla.

Öyle hoş bir eylem ki. Özellikle uzun bir yoldaysan arabada camı açıp, vücudunun yarısını çıkarıp rüzgarı tamamen hissetmek mükemmel bir his. Kendimi özgür hissettiğim an.