roman karakterine aşık olmak

Gurur ve önyargının Mr. Darcy’sine, Senden önce ben’in William Traynor’ına.
Oy dağlar. Gerçek değil bunlar. Okumayın, okutmayın.

kitaba uzun uzun bakıp hayal kurmakla devam eder, beyazıt akman'ın son seferad kitabında bolca yaşadım

Kadin olsam; howard roark,stavrogin,christopher mccandless...

Roman karakteri değil de çizgi film (bkz: ay savaşçısı) nda usagi'nin gizemli aşkı ve yegane kurtarıcısı acar delikanlı mamoro vardı. Mamoro bi hayal ürünü ama yine de çok karizmatik buluyordum ya.. Yine izlesem muhtemelen yine aşık olurum.
(bkz: anime)

saçları yengeç örgülü kadın natali'deki natali bu konuda favorimdir. kitabı kime verdiysem en az 2 kez okumuştur ve verdiklerimden en az 2'si aşık olduğum kadını geri veremem demiştir.

tabi ben aldım her seferinde kitabı. yer mi benden kitap almak.

Bir keresinde Don kişot a tutulmuştum. Sonra da iflah olmadım zaten.
Nerde bir olur olmadık nesnelere savaş açan yitik gezici şövalye, benim kalbim hayırlısıyla going to go.

Lisbeth salander'e aşık olarak benim de gerçekleştirmiş olduğum eylemdir.
Hatun kuru, sıska, çirkin, küpeli, piercingli, dövmeli, kısa boylu ama dehşet zeki bir karakter. Duygusal bir tarafı da var ama rasyonalist-realist çizgiden hic sapmıyor. Yersiz hayalleri yok. İşini mükemmel yapıyor. Vuruldum ben hatuna. Peki sonra?
Tabi olmadı bizim iş. Ben de babaanneme söyledim, bana köyden helal süt emmiş kız bulacak.

Okunan romandaki karaktere sempati besleme sonucu içine düşülen durum. Benim için cevabı Raskolnikov'dur. Öyle mükemmel bir insan olarak tasvir edilmemiştir hatta katildir de ama bir çeşit hayranlık duyardım ona(14 yaşındayken heheh). Belki de hayranlığı aşk sanmışımdır o zamanlar kim bilir.
Edit: Bir de şu çizim var tabii heheh