dört yıllık lise hayatımı paylaştığım arkadaşımla her gün çıkışa doğru yaşadığımız mevzudur. zaten günün başında toplasan ikimizin altı yedi lirası var bitmeyecek gibi değil. e yolda gelirken yemek için iki poğaça iki su alınca kalıyor bir lira. gün boyu da o parayla ne yapsak diye düşünüyoruz. her günün sonunda yaptığımız Fix şey sakız almak ve paylaşmak oluyor. öyle paylaşmak ki eğer bir tane sakız varsa onu bile ortadan ikiye bölerek paylaşmak.

parasız kalınmaz, arkadaşsız, eşsiz, dostsuz kalınır.
Guzel yanlarida var sonra o gunleri hatirlamak

ergenliğimde yıllarca yaşadığım olay. bir sigarayı 5 kişi dönen tayfalar da büyüdüm ben. bakkaldan yaptırılan yarım ekmek salam, kaşarı 3-4 kişi paylaştığımız zamanlar. hey gidi günler. şimdi bakıyorum da ne zor zamanlarmış ama hiç hissetmemişim. sizinle aynı yükü omzunda taşıdığını hissettiğiniz arkadaşlarınız varsa hayat ne kadar zor olursa olsun hiç dokunmuyor size demek ki.
Gençlik yıllarında ailenin para vermemesinden vesaire parasız kalmak o an için kötüdür ama bilirsin ki o gün sigara içmesen de evde yemek olduğunu bilirsin. Büyüyüp de işsizler kervanına katılırsan ve bu yüzden paran olmazsa işte o zaman koyar ama en çok ne zaman koyyar biliyor musun? Ucu ucuna yetirdiğin bir maaş ile çalışmaya başlayıp elin para gördükten sonra işsiz kalırsan işte en çok o zaman koyar. Allah kimseyi düşürmesin o duruma

parasız kalmak