özlem

nesnesi zamanla değişir.
bazen içimizde sonsuza kadar olacağını zannettiğimiz birçok şey yok olur, onların yerini alan yenileri ise tahmin edemeyeceğimiz başka mutluluklara başka üzüntülere yol açar ve eski olmazsa olmazlarımızı şimdi anlamakta güçlük çekebiliriz. ortaçgil'in de dediği gibi, her şey olur her şey büyür her şey geçer hayat kalır. derken karanfil elden ele, a a özlem nesnemiz bir başkası olmuş.
İnsanın burnunun direğini sızlatan içine öküz oturmuş gibi hissettiren duygu.

zaman her şeyin ilacıdır denir ya. özlem buna istisnâdır. aktıkça zaman içinizde yanan özlem ateşi daha bir alevlenir.
ne mutlu visâle erenlere. keşke bir büyülü kuvvetimiz olsa da özlem duyduklarımız ruhlarının bir köşesinde bunu hissedebilseler...