bugün üzerinde yaşadığımız ülkemiz, Türkiye'nin bağının bulunduğunu inkar edemeyeceğimiz imparatorluk. Kim ne derse desin gerçek böyle. ideolojilerin sığlığından kafamızı kaldırdığımızda görürüz ki onlarca türk devleti bir zinciri oluşturur. osmanlı imparatorluğu ise bu türk devletlerinden yalnızca biridir. uzun yıllar küresel güç olma rolünü üstlenmiştir. tıpkı insan hayatı gibi yaşamış, gelişmiş ve konjonktüre uyum sağlayamadığı için yavaş yavaş yıkılmıştır. doğal olarak birçok devletin de kaderi bu yönde ilerlemektedir.
Bilek gücünün yanında kafa gücünüde kullanabilseydi hala dünyaya hükmediyor olabalicek devletimiz tarihimiz ecdadımızdır.
Finansçı Mahfi Eğilmez'den her kelimesine katıldığım bir kesit paylaşıyorum devamını okumak isteyen sitesini ziyaret edebilir.

''17. yüzyıla kadar biat kültürü Osmanlı’nın gücünün temel taşlarından birini oluşturuyordu. Daha ziyade insan gücüne dayalı fetih çağlarında lidere biat eden askerler, savaşlarda büyük üstünlük sağlıyordu. Biat kültürü, şehitlik ve cennet vaadiyle de desteklendiğinde, askerler fetihlere, savaşa değil eğlenceye, ölmeye değil sonsuz yaşama kavuşmaya gider gibi gidiyor ve Allahın yeryüzündeki gölgesi konumundaki halife - padişahın emirlerini canları pahasına yerine getiriyorlardı.

Rönesans ve reform sonrasında görünüm değişmeye başladı. Keşifler ve icatlar peş peşe geldi ve sonuçta her şeyde olduğu gibi savaş araçlarında ve yöntemlerinde de yenilikler ortaya çıktı. Bilek gücüne dayalı savaşların yerini yeni icat edilen araçların kullanıldığı savaşlar aldı. Bilek gücünün yerini kafa gücü aldı. Öyle olunca da eski yapıyı yenileyemeyen, bilek gücünün yerine kafa gücünü yerleştiremeyen Osmanlı, savaşlarda eski başarılarını tekrarlayamaz oldu.''

Hakkında herkesin kendine has fikirleri olduğu zamanında yeri göğü inletmiş. Eğitim, ekonomi, ahlak ve askeriye anlamında dünyaya örnek olmuş devlet. Lisede tarih dersinde sorulara verdiğimiz bir cevap olan 'sorunlar kökten değilde yüzeysel olarak çözülmeye çalışıldığı için' giderek her anlamda zayıflamaya ve diğer devletler güçlenip kendilerini geliştirirken eksiye düşmeye başlamıştır.
devlet güçlüyken taht ortaklarını(kardeş katli) ortadan kaldırma hakkını kendinde bulan padişahlara; devlet güçsüzken de yönetime ortak olmak isteyen feodal beylere yetki veren padişahlara ev sahipliği yapmış imparatorluktur. (bkz: sened-i ittifak)

osmanlının son döneminde kardeş katli hala uygulanıyor olsa şöyle bir tablo çıkabilirdi karşınıza. bir padişah, erkini paylaşma tehlikesi olan kardeşini (hiçbir silahlı gücü ve yetkisi olmaması sebebiyle) tek bir emirle boğdurabilirken, bir derebeyiyle(ayan) sırf silahlı gücü ve nüfuzu var diye, onu öldürmeye çalışmak yerine anlaşmayı tercih ediyor.
(bkz: 1299 - 1922)

10 entry daha

osmanlı imparatorluğu