onsuz yapamam denilen nesneler

Bir nesneye o kadar bağlanmanın yanlış olduğunu hissetren başlık.

(bkz: tuvalet kağıdı)
Onsuz yapamam. Gözlerim tuvalete girince ilk onu arar.

Kimse beni yadırgamasın benim vazgeçemediğim bisey varsa o da tesbih. Cebimde olmasi dahi bana huzur veriyor.

5 yaşımda ilk görüşte aşk yaşadığım için, durumu anlayan ailemin adamın elindeki tüm yeşil kuzu yastıkları almasıyla başlayan maceram 14. Senesinde! Sensiz uyuyamam tako reis, beni bırakma...

Kendilerine cok alisilan, olmadiginda eksiklik hissedilen, bir uzvumuz haline gelen nesnelerdir.
O olmasa ben önümü bile goremem (bkz: gözlük)

olmadıklarında kendimizde eksiklik hissedeceğimiz şeyler. bir anlamda yaşamımızı tamamlayan nesneler. cebimde tesbihle gezmem gibi. kalabalıkların içinde, tramvayda sürekli parmaklarımın arasında yuvarladığım boncuklar ve ruhumdan kalbime kanatlanan "Allah" tınısı.

Kol saatim. Kendimi bildim bileli saat takarım.
Çıtçıtlı kalemim. Kalemlere ilgim çok fazla olmasına karşın, onun yeri her zaman ayrıdır.

Şimdi şöyle bir düşündüm de gün içinde en çok kullandığım nesne Islak Mendil, çok kullanışlı bir şey ya fark etmeden bağımlısı olmuşum, galiba onsuz yapamam.

Adı eflatun olan peluş oyuncağım. Onsuz asla uyumam; uyuyamam.

Edit: asıl rengi kremdir.

şuradan şuraya adım atamam (bkz: sırt çantası)

bazen düşünüyorum da.. Sınavlara gözlüğümle giriyorum, en önemli görüşmelerimi gözlüğümle yapıyorum. Sevincimde kederimde hep gözlüğüm var. O olmasaydı halim nice olurdu diye oturup ciddi ciddi düşünmüşlüğüm vardır.

Bir de iddia ediyorum: Telefonsuz yaşarım ama kol saatim olmadannnaslaaa..

bir kalem, bir kağıt, bir mum.