onsuz yapamam denilen nesneler

Kendilerine cok alisilan, olmadiginda eksiklik hissedilen, bir uzvumuz haline gelen nesnelerdir.
O olmasa ben önümü bile goremem (bkz: gözlük)

Kimse beni yadırgamasın benim vazgeçemediğim bisey varsa o da tesbih. Cebimde olmasi dahi bana huzur veriyor.

Bir nesneye o kadar bağlanmanın yanlış olduğunu hissetren başlık.

5 yaşımda ilk görüşte aşk yaşadığım için, durumu anlayan ailemin adamın elindeki tüm yeşil kuzu yastıkları almasıyla başlayan maceram 14. Senesinde! Sensiz uyuyamam tako reis, beni bırakma...

Kol saatim. Kendimi bildim bileli saat takarım.
Çıtçıtlı kalemim. Kalemlere ilgim çok fazla olmasına karşın, onun yeri her zaman ayrıdır.

olmadıklarında kendimizde eksiklik hissedeceğimiz şeyler. bir anlamda yaşamımızı tamamlayan nesneler. cebimde tesbihle gezmem gibi. kalabalıkların içinde, tramvayda sürekli parmaklarımın arasında yuvarladığım boncuklar ve ruhumdan kalbime kanatlanan "Allah" tınısı.

şuradan şuraya adım atamam (bkz: sırt çantası)

(bkz: tuvalet kağıdı)
Onsuz yapamam. Gözlerim tuvalete girince ilk onu arar.

bazen düşünüyorum da.. Sınavlara gözlüğümle giriyorum, en önemli görüşmelerimi gözlüğümle yapıyorum. Sevincimde kederimde hep gözlüğüm var. O olmasaydı halim nice olurdu diye oturup ciddi ciddi düşünmüşlüğüm vardır.

Bir de iddia ediyorum: Telefonsuz yaşarım ama kol saatim olmadannnaslaaa..

Adı eflatun olan peluş oyuncağım. Onsuz asla uyumam; uyuyamam.

Edit: asıl rengi kremdir.

bir kalem, bir kağıt, bir mum.

Lenslerim. Cidden yapamam yani , herhangi bir eylemi. Ondan daha az önemli olarak kulaklık.

kıyafetlerim. insanlara özgü bir ihtiyaç olduğundan ötürü olsa gerek.

Hic. Hersey olmasa da olur benim icin.

(bkz: sırt çantası)

eğitim hayatım yüzünden o kadar alışmışım ki onsuz dışarıya çıkamıyorum. salsalar düğüne giderken bile takarim sirtima

Şimdi şöyle bir düşündüm de gün içinde en çok kullandığım nesne Islak Mendil, çok kullanışlı bir şey ya fark etmeden bağımlısı olmuşum, galiba onsuz yapamam.

Hayat asgarilerimi sağlayan nesnelerdir.
Maalesef nesnelere bu kadar bağlı olmanın çok yanlış olduğunu düşündüğüm için onsuz yapmayacağımı düşünmeye başladığım an o nesneye kısıtlama getiriyorum. Misal akıllı telefon... Bi dönem kullanmıyorum. Ya da okuma kitaplarım sırf mola olsun diye bırakıyorum bi süre okumayı. Tabi bunun dışında zaruri ihtiyaçlar haline ben farketmeden gelmiş hiçbir şeyden de vazgeçemiyorum. Tek gayem bu zaruri ihtiyaç listemin çoğalmaması.
Minimum maddiyat maksimum huzur.