ölen kişiden geriye kalan en hüzün verici nesne

  • o kişi öldüğü anda kolunda bulunan ve çalışan bir kol saati olabilir mesela.
    zaman o kişi için durduktan sonra çalışmaya devam eden bir saat.
  • Kokusunun sindiği, üzerinden çıkartılan giysileridir.
  • benim için dedemin köstekli saatidir. durup durup kontrol ettiği, gözü gibi baktığı saati. elleri titrerdi ona bir şey olacak diye. belki de köy yerinde onun hazinesiydi o, veya hayatında kendine kıyak geçtiği yegane şey diyeydi.
  • Eve kendi astığı hırkası montu vs halen evde gibidir ama değildir alamazsın çünkü onu o asmıştır
  • Dedem baya yasliydi bircok saglik sorunu oldugundan bastonla yururdu bastonu oyle tahtadan falan degil pusulasi bile vardi o bastonda.evde durdugu yer belliydi ve hemen yaninda sapkasi vardi dedemin yaz kis sapka takardi dedem.en son hatirladigim beyaz bi sapkasi vardi ve her yere onla giderdi.dedem vefat ettikten sonra evlerine giremesemde babannem bize geldiginde sapkayi arar oldum.o kadar alismisiz ki sapkayi vestiyerden alip getirmeye bi kac kere boş bulunup elim gitti sonra o eli cekerken ki hissi unutamadim hala.beni babannemler buyuttu.babannem annem,dedem babaydi benim icin.en cok onlar degerliydi bu hayatta.
  • diş fırçası olabilir.
    Evet dis fircasi. Gulusunde dunyalari buldugunuz kisinin dislerini fircalamak icin sabah aksam kullandigi dis fircasinin banyonuzda duran kabin icinde fazlalik oldugunu farkettiginizde hayatinizdaki eksigin buyuklugunu hissedersiniz.
    Atmaya kiyamazsiniz. Onu atmak, kaybettiginiz kişinin yoklugunu kabul etmek demek olur sizin icin. Kabul etmek istemezsiniz. Ama kendi dis fircanizi onunkinin yanindan her alisinizda belki de birlikte bir omre sigdirilmis anilarin hepsi canlanir gozunuzde.
  • (bkz: cep saati)
    (bkz: dedem)
  • kapının önünde çıkardığı ayakkabıları.
  • Ekşide bugün keşfettiğim ve
    (bkz: Hayata dair iç burkan detaylar)
    (bkz: hatırlandikca iç burkan olaylar)
    (bkz: hatırladıkca iç burkan garibanlik anilari)
    gibi başlıklardan bin kat daha acı ve gözyaşı içeren başlıktır.

  • Takma diş...
  • Fotoğrafları.
  • Gitarı, bende duruyor hala. Asla gitar çalamam, uzun uzun bakamam bile.
  • kendi öz dedem ölmeden önce dede dediğim komşumuz vardı: selahattin dedeydi benim için. her iş dönüşü beni alır onlara gider,orda yemek yerdim. kadınlar günü veya anneler günüde eşine aldığı çiçekten 1tane daha alır anneme de verirdi.o kadar inceydi dedem. gel zaman git zaman kanser oldu. bilenler bilir belki, gırtlağında delik açtılar biricik dedemin. çok anlamasakta anlaşırdık yine. sonrasında sizlere ömür. yemek saatinde kapı çalınmaz oldu,bize uğramaz oldu. öldüğünü sonradan öğrendim ben. bizden 1kat aşağıda çarprazımızda otururlardı. evden çıkarken bazen öyle merdivenden evlerine bakakalırım.
  • Tabiki cansız bedeni . Hayret kimse yazmamış.
  • üstünden hiç çıkarmadığı hırkası. bakar bakar dalarsınız öyle.
  • şu an'a dek hatırasını saklayabileceğim deyim yerindeyse önem verdiğim çevremde hayatını kaybetmiş olan birisi olmadı, Allah uzun süre de o günleri göstermesin inşallah
  • el yazısı.
  • Bardağı anneanne sende nescafe ister misin sorusuna sadece o bardağını göstererek yanıt verirdi
  • süleyman amca vardı. ben beş yaşlarındayım onun komşusuyken. gecekondudayız ve o da gecekonduda. birinci sınıfın ikinci döneminde bir apartmana taşındık. aradan üç-beş yıl geçti. süleyman amca rahmetli olmuş. tabii gecekonduların çoğu yıkıldı. yerine onun yıkık dökük molozları kaldı. hâlâ orası moloz doludur.
  • Tam olarak nesne sayılır mı? Hayır. Ama varsa telefon numarası ve sosyal medya hesapları diyebilirim. Nerede dinlemiştim duymuştum hatırlamıyorum ama cidden sosyal medya hesapları ileride ölü insanların günlükleri biyografileri olacak. Ve düşünsene bi numara var belki bir gün önce tuşlara basıp o numarayı arayınca karşına çıkan ve belki saatlerce sohbet ettiğin birinin artık sadece temsili rakamları kalmıştır geriye. Cidden üzücü.
/ 2 »