neden sanat yaparız

içimde kalanlar var çünkü benim. özlemimi, sinirimi, hatalarımı, hayallerimi olabildiğince çok kişiye ulaştırmak istiyorum. bu dünyadan giderken bir şeyler bırakmak istiyorum ''çok geç olmadan''

sanat yaparken özgürüzdür her ne kadar sanat sanat için olsa da bir şekilde sanat toplum içindir.Bu sebepten mutlu eder iyi hissettirir.

Modern yaşam, gelişen teknoloji , yapay zeka... Mutlak olarak bu alanlarda gelişmekteyiz unutulmaması gereken insanın özünde duygusal bir varlık olması , doğanın bir parçası olarak sezgi ve ilham yeteğine sahip olması. Her ne kadar modern dünya mantığa göre şekillense de insanın yaratıcı , sağ lobu olduğunu unutmamalıyız . Bu süreçte insanoğlu bu yeteğini ancak sanat yoluyla ifade edebilir .

ben sanatı müzelerde sergilenmek, uzaktan hayran olmak, duvarına asmak,cb koşullarda sevmiyorum.
mesela sanat eserlerine dokunmak yasak. nedenlerini, tahribatı da anlıyorum...da ben onu hissetmeden, dokusunu parmak uçlarımla çözmeden uzak buluyorum. bu tartışılır, dokunmak, ne kadar istesem de tartışmalı bir konu.
diğer mesele, ben sanatı hayatla iç içe seviyorum. kullandığım veya her gün elime aldığım nesnelerde seviyorum. evlerin dış veya iç yüzeylerine boyanmış tabloları seviyorum, plastik bile olsa tasarım sürahiye suyumu koymayı seviyorum. sanatı snoblaştırmadan hayatımıza sokmalıyız. estetik kaygıları yaptığı işin bir parçası haline getiren zanaatkarların işi sanata dönüşüyor bir süre sonra. aşçı, ayakkabıcı, marangoz isimsiz sanat eserleri yaratmaya başlıyor.
ne olursa olsun, hangi eylem olursa olsun içine incelik, zerafet ve çaba katıldığında sanata dönüşüyor. aldığınız hediyeyi verme şeklinizi bile sanata dönüştürebilirsiniz.
mutlaka ihtiyaçlar hiyerarşisindeki temel unsurlar sağlandıktan sonra olacaktır bunlar. karnını doyurma derdinde birinden sanat beklemek anlamsız olacağı için sanki hep bir lüks gibi kalacak.

yaşamak için.sanat ruhun oksijenidir.

"yapma, oluşturma, dışavurma, yansıtma" gibi egolarımızı tatmin etmek için.