ne ile savaşıyorsun

  • Şu aralar tek savaşım kendimle. Çünkü birini severken bile onu kendime karşı savaştırıyorum. Genellikle yenilen taraf oluyorum ama sorun yok. Ben ilk yenilgimi hayata karşı verdim, ondan sonra da hiç kazanmak için uğraşmadım zaten.
  • şeytan ile savaşıyorum, çok çetin çok amansız bir düşman, beni benden daha iyi tanıyor, düşüncelerimi ondan gizlemenin bir yolunu bulamıyorum, bazen ateşkes yapıyoruz ama hep ben zararlı çıkıyorum, çünkü o amacını hiç unutmuyor, davasına hiç ihanet etmiyor, unutan ve sözünden dönen benim, sonra bir korku kaplıyor içimi ! yoksa kötü olan ben miyim? diye, sonra beni çok iyi olduğuma inandıran yine şeytan oluyor, cephelerin sürekli değiştiği çok garip bir savaş. kim seni senden iyi tanır? kimse. kim düşmanını teselli eder? kimse. o zaman savaştığım şeytan benden başkası olamaz...
  • Şu an girip buraya da bahar alerjisi yazacaktım. * ama yukarıda şeytanla ve kendisi ile savaşan yazarlara saygısızlık olur diye yazmıyorum. Bizimki de dert mi? *
    T: savaşa karşı olanlara yöneltilmemesi gereken sorudur.
  • kronik depresyon. Hayata onunla gozlerimi açtım. Tanrı’ nin bir vergisi. Reddetme şansın olmadığın. Örtbas edemediğin. İsteyip de Kurtulamadigin.
  • (bkz: özlem)'le..
  • kader ile.
  • ben uzun zamandır savaşmayı bıraktım. ölümü ensemde hissettiğim 'o an' dan beri kendimle ve hayatımla barışık yaşamaya çalışıyorum. aslında bunu bir kağıda döksem hiç fena olmaz yalnız nereden başlayacağımı ve nasıl ilerleyeceğimi bilmiyorum.
  • Savaştığım birşey yok.hayat birşeylerin savaşını vermek için çok kısa.ayrıca farkettiğim şey şu ki neye direnirse onu çekiyor insan.o yüzden hayatla barışık olmak lazım.
  • Herkesin savaşı kendi iledir. Yaşadığınız keder, üzüntü, elem, mutluluk,sevinç gibi tüm hisler kendi içinizdedir. Paylaşırsınız evet ama bunu bastıran ya da yaşayan yine sizsiniz.
  • ne ile olacak, tabbii ki kendimle. ne çetin düşman o!
  • kim olduğunu, hatta var olup olmadığını bile bilmediğim bir düşmanla.
  • su aralar dikkatsizlikle savaşıyorum diyebilirim özellikle sosyal medyanın üzerimizde bıraktıgı en büyük yara : dikkatsizlik artık insanlar özellikle de genç nesil dikkatini bir şeyin üzerinde cok fazla toplayamıyor zorlanınca kaçmak başka bir şeyle uğraşmak istiyor mağlesef ben de bu gençliğe dahilim sizde kendinizde bu eksikliği fark ettiyseniz cal newportun pür dikkat kitabını öneririm bu hastalığı atlatmanızda yardımcı olacaktır.