mahalle bakkalı

alışveriş esnasında özellikle de siparişin hazırlanmasını beklerken, otuzyedi ekran tüplü televizyonunda normalde hiç izlemeyeceğiniz bir şeyi izlemeye dalmanın keyifli olduğu dükkandır.

zincir marketlerden 1 tl daha ucuza alacağız diye uğramadığımız desteklememiz gereken esnaf

günlük stresimi attığım nadir yerlerden.

+ abi n'olacak bu memleketin hali sence.
- daha ne olacak ki. bu radikal islamcılar geçti başımıza, halk da tuttu bunları, sefil sefil geziyorlar zaten.
+ nasıl yani abi?
- benden alışverişi bile zor yapıyorlar artık da farkında değiller. bugün enflasyon açıklamışlar falan. enflasyonu bana soracaklar bana, bütün zamları ben biliyorum, saçma hesaplar yapmasınlar, millet çulsuz geziyor daha beter olacaklar.
+ fiyatlar sürekli artıyor değil mi?
- ohooooo. hele son 2 senede milletin donunu aldılar da haberleri yok.

adamla biraz laflayıp biraz gazladın mı siyasetten ekonomiye her konuda analiz kasıyor.

gülüyorum, rahatlıyorum ve sütümü alıp eve dönüyorum.

selamlar mustafa abi.

Şimdiki neslin bilmediği yer.

(bkz: ali bakkal) genellikle kulakları az duyan tiplerdir. Cocuklara gereksiz şakalar yapmalarıyla ünlüdürler. Namaz vakitlerini kaçırmazlar.

Malesef yavaş yavaş unutlamaya başlayan dükkanlardır.

büyük marketler azaldıkça sayıları azalan en samimi bakkal türleridir.

aynı zamanda bizim muhtar kendileri..

alışveriş için bir kere bile dükkanıma girmeyen mahallelinin bile evinin anahtarını, çocuğunu bana emanet etmesidir mahalle bakkalı.

ekmek almak için Sıkça ziyaret edilen yer

önceden tek alışveriş kaynağımızdı ve karşılıklı güven ile veresiye alışveriş yapılabilirdi. şimdilerde ise yerini alışveriş marketlerine zincirlerine devretmiştir. kıyıda köşede büfe tarzında hala yaşatılmak istense de kapitalist düzenin kurbanı olmuştur.

Genelde mahallede olup bitenden haberdar olan bir amcanın veya abinin işlettiği,
çocukluğumda, Oyun aralarında, leblebi tozu almak için koştuğumuz,
şimdilerde yerini süpermarketlere bırakmış işletmenin adıdır.

Hayatımın bir döneminde yaptığım, hayata dair olumlu/olumsuz çok samimi şeyler öğrendiğim meslek. Bir ömür bu işi yapanlara hayret etsem de insanın hayatında kısa bir süreliğine tatması gerektiğini düşünüyorum.

Çocuklarla yaşadığım bir-iki kısa anıyı aktarmak isterim;

dışardaki cips standından cips çalan ufaklıkla yaptığının yanlış olduğuna dair birkaç defa konuştuktan sonra mahallede en güvendiğim (gözüm kulağım olan) çocuk haline gelmesi.

Bir de dışardan cipslerimi çalan bir karga vardı ki (çaldığı cips paketini patlatıp yemeden bırakırdı) Kesinlikle onunla iletişime geçemedim ve her gün düzenli olarak cips çalmasını bir türlü engelleyemediğim için en sonunda cips standlarını içeri almak zorunda kalmıştım.

bakkalı devredip de oradan ayrılmam gerektiğinde "para toplayıp bakkalın parasını biz verelim, sen gitme bakkal abi" diye ağlayan çocuklar yüzünden bakkalı devrettikten sonra da bir kaç gün ayrılık oryantasyonu için bakkala gelişim.

(bkz: bakkal ergün) adını burda görse gülerdi heralde :)))

Onda olmayan birşeyi marketten aldığımda onu aldattığımı düşünen mahalle esnafı

artık tabelalarında bakkal, bakkaliye yerine mini market, market gibi isimlere yer veren mahalle aralarındaki ufak mağazalar.

Genellikle daha küçük yerlerde kurulmuş, en büyük özelliği veresiye vermek olan marketimsi şey.