Sebebi kişiliklerin birlikte oturmasıdır. Lisedeki arkadaşlarımda fark etmediğim ya da asla sallamayacağım özellikler şu an üniversitedeki arkadaşlarımda hemen batıyor. Galiba üniversite leş bir yer ajjsjsjsjsjnsjs
Gerçekten çok başka. Okula sonradan gelmeme rağmen aile gibi olan sınıfım beni bağrına bastı. Ve asla sonradan geldiğimi hissettirmediler. Her yıl en az 2 kere toplantımız oluyo. Yaz aylarında pikniğe gidiyoruz. Ramazanda iftar yapıyoruz. Hepsini çok seviyorum, iyiki hayatımdalar.
Bir kaç gün sonra abanta tatile gidiyorlar. Ve ben derslerim yüzünden gidemiyorum. Acayip kıskandım...

keşke hiçbirisi ile tanışmasaydım.
ilk-ortaokul arkadaşlıkları daha başkadır. lise onun yanında halt etmiştir.

zira ben lisedeki arkadaşlarımdan çok ortaokuldaki çocukluk arkadaşlarımla temas halindeyim, tecrübeyle sabittir.
Benim eksik olan arkadaşlarımdır. Lisede çok çılgın şeyler yaptığım günler oldu fakat o kadar çok sınıf değiştirdim ki sanıyorum bu yüzden öyle kalıcı bi arkadaşlığımda olmadı maalesef. O yüzden canım ilkokul arkadaşlarım. Hatta biri sayesinde bu entryi yazıyorum. :)
(bkz: angrybird)
içimden gele gele katıldığım başlık
lise çok farklıydı be, derdimiz tasamız yoktu - şükür her halimize- çok gülerdik, çok mutluyduk 5 kişilik bir grubumuz vardı onun dışında birçok arkadaş. Cahit hoca vardı nuray hoca vardı, ikram hoca severdik.
Bize her şeyden önce insan olmayı öğrettiler, öğretimden önce eğitim önemliydi.
okulumuz çok güzeldi, ortada bir şadırvan vardı, namaz vakti hocalar paçalarını katlayıp abdest alırdı, imamhatip mezunuyum bursa ipekçilik anadolu imam hatip lisesi, kaliteli bir okuldu, birçok anadolu lisesinden öndeydi, şimdilerde pilot okul oldu eğitim artık 5 yıl.
Cuma günü erkekler cumaya diye çıkardı okul kızlara kalırdı, neler neler yapardık
öyle özledim ki
dostum dediğim insanları orada tanıdım.
kendimi orada tanıdım.
birde cahit hocanın bir sözü vardı onu yazayım :
Bütün liseler bir yana imamhatipler bir yana
Bütün imamhatipler bir yana ipekçilik bir yana
İpekçilikteki öğretmenler bir yana matematikçiler bir yana
Matematikciler bir yana cahit gül bir yana
- kendisi erzurumluydu ayrıca-
belki hayatınızdan 1 dakika aldım ama bayağı özlemişim demek
Devam etsem bırakamam o yüzden susuyorum, başlığı açan arkadaşa teşekkürler, -sanırım en uzun entrim oldu-
Uzucu bir şekilde artik o arkadasliklarin da kalmadigini aklima getiren başlık. Yanlış anlaşılmasın lise arkadasliklarim konusunda cok sansli bir insanim. Ama zaman geçtikçe alttan gelen nesiller (böyle diyince cok buyukmusum gibi oluyor) kendi samimiyetlerini kaybetmis bir sekilde geliyorlar. Saniyorum ki ileride torunlarina "sizin ki arkadaslik mi,ah ulan nerede o kreş arkadaşlıkları" diyen neneler dedeler olucak.
Lisedeyken farkında olmadığımız muhteşem arkadaşlıklardır. Üniversite arkadaşlıklarındaki samimi olmayan çıkara dayalı ilişki lise arkadaşlıklarında yoktu be kardeşim. Her buluşmada hasret gidersek de bi yanımız hep eksik kalıyor. "Keşke aynı yeri kazanıp beraber olsaydık neler neler yapardik varya "! cumleleri ağzımızdan dökülüyor her seferinde. Zaman da yetmiyor ki, daha her şeyi konuşamadan akşam oluyor ve otobüslere binilip herkes kendi evinin yolunu tutuyor.

Keşke hemen bitmeseymis o yıllar. Kazansak da gitsek diyorduk ama insan sonradan farkediyor o yılların kıymetini. Yanımda olmasalar da her fırsatta görüşeceğimize eminim gençler. Sizin yeriniz hep ayrı kalacak ...

lise arkadaşlıklarının bir başka olması