kütahya'da 17 yaşında babasından hamile kalan kız

insan hakları insan doğana değil insan olana/kalana uygulanır. benim ütopyamda bunu yapan kişi yok hükmündedir. bu kişiye normal bir insan gibi davranmak bana kalırsa kanunların ve kuralların bütünlüğüne, düzgünlüğüne ve adalete hakarettir. çok güzel cezalar uygulanabilir (ölüm ve işkence değil. ölüm bir kaçıştır) fakat devletlerin kuralları gereği bu kişi ne yazık ki vergilerle kurulmuş olan cezaevinde yaşayacaktır. düzgün muamele hak etmiyor.

Dilin lal kesildiği durumdur.Sonra diyorlar senin görevin böyle insanları topluma kazandırmak ( sosyal hizmet ). İnsan böyle şereften yoksun biriyse nasıl kazandıracaksın. İlk aşkımız, kahramanımız babamız deriz.ne olacak bu insanlığın hali ?

Türkiye'de kötülüğün sıradanlaştığının kanıtıdır.

Yazıcak veya bu durumun igrençliğini anlatıcak cümle bulumadığım entrydir. Bu dünyada elaleme güven duymayı bırak babalarımıza bile güvenmemek zorundayız.