çoğu zaman bir tercih değil, bir zorunluluktur.
kimine göre çok iyi kimine göre yukarıdaki başlık gibi olduğum durum. evet bir polis, gardiyan veya icra memuru isen kötü bir insan olarak hatırlanırsın ancak sadece insan olarak davranışlarınla kötüysen gerçekten kötü bir insansın demektir.

Kötü idiysek geçip gittik kötülüğümüzle / iyi idiysek hayırla anın bizi
(bkz: mevlana)
Şu hayatta en çok korktuklarım arasında şüphesiz ilk üçdedir . Kötü anılmamak için çabalarken de daha çok batırırım genelde. Akışına bırakınca da vicdan azapları yakamı bırakmaz.
kötülük hangi pencereden baktığımız değil midir aslında. hitler bile birilerinin gözünde kahraman değil miydi?
eski sevgilimin annesini her daim böyle hatırlayacağım ve evet benim mutluluğumu elimden aldığı için de asla hakkımı helal etmeyeceğim.

öncelikle kendini bir namus abidesi olarak gördüğü için tek problem oğlunun benim evimde kalmasıydı. oğlu işsiz kaldı. her gün çocuğa hakaretler, içip içip sen adam mısın senden bir bok olmaz diyen babası ve annesine karşın desteklediğim ve onlarla tartışınca evimi açtığım için kötü insandım ben.

nişanlanıp nişanı atmış ve benimle kesinlikle alakası yok.ama nişan atar atmaz benimle tanışıp sevgili olduğu için belki bana yoruyorlardı bazı şeyleri. bilmiyorum. ama istemiyorlardı. oğullarının bende kalması konusu bitiyor. eski sevgilimi araştırmışlar. ben eski sevgilimde kalmışım sevgiliyken. çalıştığım yerden öğrenmişler. öncelikle bahsettikleri çocukla 2 ay çıkmıştık ve onda kaldığımı yada gidip geldiğimi sadece tahmin ediyorlar. yani kimsenin bildiği bir şey yoktu.

oğlunu arardı. yanımda konuşurken çocuk "sen o kızla hala sevgili misin" olurdu cümlesi.

o kızdım onun için. o kadar arada kaldı ki erkek arkadaşım o zamanlar. hani yeğenine hediye alıyorum doğum gününde. kızılbüyü aldı diyemiyordu. o zamanlar kızıyordum neden demedin diye ama annesinin manyaklıkları gariplikleri korkuttu muhtemelen.

tüm her şeye rağmen annesini kötü andığım gibi şu an eski erkek arkadaşım olan kişiyi de aslında kötü anıyorum.

iki yıldan fazla maddi manevi destek oldum ona. her zaman yanındaydım. yanlış kararlarında bile destektim.

avukatlık ofisi açtı kendine. daha doğrusu benim de yaparsın edersin gazımla açmaya karar verdi.

ofisi temizledim. ofis mobilyaları geldi internetten. adamlar bina önünde bıraktı. bir tane de yardım edecek arkadaşı yoktu erkek arkadaşımın orada.

üçüncü kata bununla mobilyaları taşıdım. resmen hamallığını bile yaptım ve ofis mobilyaları da maşallah baya büyük oluyor. benim boyum 1.59. taşıdığımız masa 2.20.

neyse taşıdık yerleştirdik kurduk. bunun hali tavrı değişti devamında gelen günlerde.

ailesi ile görüşmüyordu. yavaştan konuşmalar, telefonlaşmalar başladı. sonuçta ailesi ama ona maddi manevi destek sağlamıyorlar diye çok kızgınken şaşırmıştım.

yine ofis açıldıktan herhalde bir hafta sonra yemek söyledik dışarıdan. home ofis kullanıyor ofisi de.

bu yatak odasında, ben ofis kısmındayım. bana cüzdanımdan para alda yemeği öde dedi. cüzdanını açtığımda bir sürü çek gördüm. babası buna 120 bin tl değerinde çek verecekti. vermiş.

ben yemeği aldığım gibi ofisten çıktım. sahilde yürüdüm. bu peşimden geldi. neden sakladın benden diye sordum.

çünkü her davranışımı, tartışmayı ailenden çek aldın değiştin diyecektin bana dedi. ve ama değişmişti.

aynı hafta bayram geldi. ben ailemin yanına gittim. o da ailesinin yanına. ailesinin yanındayken telefonlarımı açmadı, konuşmak istemedi pek, soğuk davranmaya başladı.

sonra da ayrıldı zaten bir bahane ile. ofis açtığı bir ayın içinde oldu hepsi.

ailesi parayı o kızdan ayrılırsan veririz dedi muhtemelen buna.

ne annesini ne onu asla iyi biri olarak anmıyorum. tanıdığım en kötü insanlar ikisi de. ve hayatım boyunca asla affetmeyeceğim iki insan.
kime göre, neye göre?
hatırlayan kişiye yüktür. hatırlanan kişinin hatırında değeri hükmü bile yoktur muhtemelen.
kötü insanları anıp hatırınızda tutmayınız, affediniz ve önünüze bakınız derim ben. biliyorum, kolay değil ancak bazı acılar yalnızca böyle son bulur.
kişiler zaten çoğu zaman kendisi gibi düşünmeyen, davranmayan insanları kötü olarak anar. ama bir kişiyi kötü olarak anmak o kişiyi kötü bir insan yapmaz. herkesin davranışları herkese göre iyi veya kötüdür. aynı ahlak formunun diğer insanlarca farklılaştığı gibi.
Önemsiz bir durumdur. En azından birkaç kişinin beni böyle bildiğinden eminim. Ama bu beni kötü yapmaz. Bazen sizin için en doğru olanı yaptığınızı düşündüğünüz sırada başka insanları üzersiniz. Bu sizi kötü bir insan değil yalnızca insan yapar. Hem, kötü de bilseler ne olur?
Not olarak, Bunlar benim tecrübelerimden yola çıkarak yazılan cümleler ve hiçbir genelleme içermiyor.

kötü bir insan olarak hatırlanmak