kitap alıntıları

''Normalde, şöyle bir bakış atar ve sonra gözlerimi kaçırırdım, çünkü onun gözlerinin güzel, berrak gölünde davet edilmeden yüzmek istemiyordum.''

Adınla Çağır Beni, Andre Aciman

"Sen benim vatana dönüşümsün. Seninle birlikteyken ve biz beraberken isteyeceğim başka hiçbir şey yok."
Adınla Çağır Beni, Andre Aciman

Aydın olmak gösterişli bir kıyafet yahut kolalı bir yaka ve modaya göre şapkayla dolaşmak değildir. Aydınlar halkın beynidir. Halk bizi eğitimimiz bittikten sonra iyi maaşlı bir işe girerek, akşamları lokantalarda oturmak ve sözde “okuma salonlarında” kağıt veya domino oynamak için yetiştirmedi. Bu hayatı yaşayanlar aydın değil, aydın süprüntüleridir. Aydın olarak sizlerin vazifesi halkın zekasını, vicdanını, irade ve enerjisini uyandırmak ve hareket geçirmektir. Halkın düşünme yeteneğini canlandırmak, işçileri, köylüleri ve toplumun alt kesimlerini daha iyi hayat kurmak için ne yapmaları gerektiği konusunda eğitmek, sizin göreviniz budur.

Beyaz Zambaklar Ülkesinde

"Ve her şey umutsuz görünüyordu. Ayrıca Pauline hiçbir zaman anlamayacaktı beni, çünkü ilgimi çeken çok fazla şey vardı ve geberinceye kadar birinden ötekine atlayıp duracaktım. Kendi kafa karışıklığımdan başka bir şey sunamazdım kimseye."
(Bkz: Jack Kerouac - Yolda)

done bun cant be undone- stephen king- insomnia

Secde eden alnımı,
Şarap içen dudağımla öpmek istedim.
(bkz: ah'lar ağacı )(bkz: didem madak)

insan ne ile yaşar
ihtiyacı olduğu toprak parçası bir metre seksen santimetreydi
sayfa:92

"kendisi özgün olmayan başkalarının özgünlüklerine de bir değer biçemeyecektir."

"Var olan tek gerçek ve inanılası öğretmen, insanın kendi vicdanıdır..."

ah bir uyusam !.. yeniden hayat bulacağım

Ölümden sonra cennet vaat eden dinin tersine, reklam hemen bir sonraki köşe başındaki cenneti vaat ediyordu: yeni bir araba, şehir dışında bir ev ya da emek tasarrufu sağlayan bir alet almakla. Tüketici malları insanların yeni afyonu haline gelmişti.

isyan pazarlanıyor

"...her kim söylenen sözün özünü kavramaya çalışır, verilen değer yargılarının isabetli olup olmadığını tartar, yaşanılan hayatın insan ilişkilerinin haklı olup olmadığını sorgulamaya başlarsa o kimse artık avamdan biri olmaktan yavaş yavaş çıkacaktır. ahaliyi meydana getiren 'sürü'nün sürüklenen bir birimi olmaktan çıkacaktır.

Ancak bu yükselişin ön şartı var: meselelerin hakikatine ulaşma çabası gösteren kişi artık başının çaresine paçasını kurtarmak üzere değil, zâtını, özünü, kendi özünün bağlı olduğu öz bütününü korumak üzere bakan kişidir. bilgiyi dönen çarkın uygun yerine yerleşmek için öğrenen kişi, öğreniminde hangi yüksek seviyeyi tutturmuş olursa olsun, hangi makamı işgal ederse etsin sıradan, avamî bir kişidir ve diğerleri ile birlikte sürüklenmektedir.

öyleyse sözlerin bize ne söylediklerini anlamaya çalışmak, bu söylenenlerin bizim hakikatimizi ifade edip etmediğini bilmeye yönelmek düşünmenin ilk adımı olduğu gibi, sürü ile sürüklenmekten kurtuluşun da ilk işaretidir."

Herkesin Düşüncesi - Taşları yemek yasak (syf.60), ismet özel

"Kimse beni benden daha fazla hor göremez. kendimi perişan hissediyorum, hasta gibiyim, sakat gibiyim, çünkü herkesten çok farklıyım, gitgide daha kötü, daha değersiz, daha gereksiz olduğumu gözyaşları içinde hissediyorum, ben..."

Stefan zweig - Kızıl

Kuşkusuz anacığımı çok severdim, ama bu bir şey demek değildir. bütün normal insanlar; aşağı yukarı, sevdikleri kimselerin ölümünü az çok istemişlerdir.

albert camus-yabancı

nasıl ki, unutamaz insan
bir kez gerçekten sevdi mi...

büyük saat, turgut uyar
sayfa 25 - yapı kredi yayınları

“Kendimi defalarca buldum, defalarca kaybettim.”

Kinyas ve Kayra, Hakan Günday

Felaket başa gelmeden önce, onun önlenme sebepleri ve savunmasını düşünmek gerekir. Geldikten sonra üzülmenin faydası yoktur.

Nutuk, Mustafa Kemal Atatürk
Sayfa 316 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

''inciteni kınayacak olan varsa, incinenin de ruhuna baksın.''
Yazar: Halil Cibran
Kitap: Ermiş
Sayfa: 23

'' ... ben bu kulaklara göre ağız değilim. ''

friedrich nietzsche

Mutlu kişi;
Henüz doğmamış olandır.

İlkgençlik, Lev Tolstoy