İlk sezonundan beri izlediğim bir türk dizisi.

Yetim ve öksüz kalmış 5 kızın yetiştirme yurdunda hayata tutunup yaşam mücadelesi vermesi
dizinin başladığı zamanlarda ilk izlenimime göre belirlediğim durum; dizide ajitasyon yapılıyor. bunun sebebini de kurguyu güçlendirmek ve izleyiciyi hassas noktasından yakalayıp izleme sürekliliğini kazandırmak olarak söyleyebilirim. yani bu sebeple, kötü karakter tüm yönleriyle kötü, içerisinde vicdani bir yön barındırmayan kişiler olarak gösteriliyor dizide. böylece ezilen karakterler, yani yetimhanede kalan kızlar, bu ezilmişlik, haksızlığa uğramışlıkla daha bir ön planda sunuluyor. böylece izleyici ezilenin yerine kendini koyarak dizinin devamını izlemeyi kendinde bir sorumluluk gibi görüyor.

lafı bu kadar uzattıktan sonra tanım yapmam gerekirse: senaryo olarak vasat, ajitasyon olarak üst düzey bir dizidir.

kırgın çiçekler