kendini hiçbir yere ait hissetmemek

(bkz: aşırı güvensizlik ve kaygı) sahibi insanların (benim) cümlesi.
kimseye güvenmedikleri için her şeyi kontrol etmeye çalışırlar ve kontrol edemediğinde delirirler ( öfke, suçluluk). "Özgürlüklerine aşırı düşkündürler. Bunun görüntüdeki bilinçaltı kökü, 'survival fear' denilen, hayatta her an, her şey iyiden kötüye dönüşebilir korkusudur. Eğer minimum düzeye indirilmezse, kaybetme korkusu ile yan yana duruyorsa, panik atak ya da psikosomatik bir rahatsızlığa dönme riski vardır."

yalnızlığı nirvanaya taşıyacak harekettir. toplumdan uzaklaşırsın, ailenden uzaklaşırsın bir bakmışsın kendinden bile uzaklaşmışsın.

Ben. Sanki her yere fazlalığım sanki,herkese fazla.Çıkıp gidesim var bu hayattan

bu duygunun oluşmasına ne yazık ki en yakın arkadaşlar ve sevilen kız/erkek sebep olur. aynı zamanda babanın sana veremediği sevgiyi annen fazlasıyla veriyorsa da yine kendini kötü hissedersin ve kendini evine de ait hissedememeye başlarsın. çekip gitmek istersin ama gidecek yerin de yoktur. ortada mal gibi kalırsın.

Koparıldığın için bi daha bağ kurmamaya yemin etmek

kendini hiçbir yere koyamayarak, sürekli bir şeylerden kaçarak kişinin aşırı derece yalnızlığa itilmesi durumu.

(bkz: bir uzay gemisine sahip olmayı gerektiren anlar)

hiçbir şeyde yer edinememe halidir.çevrende olup biteni izlersin..akışın içinde yer alamazsın.bir rolü benimseyip oyuna da atılamazsın.zamanın,izlemekle ve aidiyeti sorgulamakla geçer.bunun sonucunda ise bir şey elde edemeyeceğin arayışların peşine düşersin.hiçbir şey elde edemediğin arayışlardan sonra henüz ne geldiğini bilemiyorum.belki de..'*'

(bkz: ergen serzenişleri)

olmak istediğim yer olmak zorunda olmadığım yerdir cümlesiyle açıklayabildiğim hissiyat.

“Her nerede değilsem orada daha iyi olacakmışım gibi geliyor.” C. B.

bu histen beslenen, bununla mutlu hisseden kimse var mı?

ben yokum galiba!