bir arkadaşının ailesinden biri öldüğü zaman. ne diyeceğini bilmezsin,kalırsın öyle.
onu teselli etmektense yanında kalmak en doğrusudur.
(teselli etmek istesen de edemezsin zaten)
Kelimeler sadece, emeklerinizin boşa oluşunu gördüğünüzde ve ölüm konusunda anlamını yitirir.
Anlatamıyorum

“Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.
Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum.”

(bkz: orhan veli kanık)
'ben daha ne diyim?' dediğimiz anlardır.
Morg kapısının önünde beklemek. Tamam diyorsun işte bitti...

kelimelerin anlamını yitirdiği anlar