karantina sürecinin hayatımıza kattıkları

bu süreçte hayatımda ilk defa babamla gerçekten sohbet ettiğimizi fark ettim. bu yaşıma kadar babamla olan diyalogların neredeyse tamamının kısa süreli ve ihtiyaç dahilinde olan konuşmalar olduğunu fark ettim. ülkemizde klasik baba oğul ilişkilerindeki futbol ve siyaset konuşmaları da uyuşamadığımız için pek olmazdı. babamla konuşmaların hep yüzeysel olduğunu karantina sürecinden fark ettim. askerlik anılarını ilk defa bu süreçte öğrendim çocukluk anıları hakkından hiçbir fikre sahip değildim ve bu konuda bir sürü şey öğrendim. hayatımın önemli bir kısmını ailemden ayrı bir şehirde geçirmemin de etkisi vardır mutlaka bu duruma. yine de insan babasıyla ya da annesiyle bu kadar mesafeli olmamalıymış bunu idrak ettim bu süreçte. aile ilişkilerinde yakınlığın büyük bir salgından sonra oluşması üzücü bir durummuş, bunu fark ettim bu süreçte..

göbek

Her gün yaptığımız sıradan şeylerin kıymetini anladım. Bazı şeyler yok olunca kıymete biniyormuş. Teşekkürler karantina.

boş geçen günlerin yanında eşantiyon olarak gelen vicdan azabı

Ne kadar ders çalışamayacağımı ölçüyorum. 30 günü geçti bile. Hadi bakalım hayırlısı bu daha ne kadar böyle devam edecek :)

hayatıma sessizlik, huzur, kendimle baş başa kalabilme fırsatı kattı ve kendimle baş başa kalmanın ne değerli bir şey olduğunu anlamamı sağladı. vücuduma ise tam 2,5 kilo kattı...