kamyon arkasındaki düşündüren yazılar

İtten korksak, kurt olmazdık... şeklinde bir yazı gördüm büyük bir paradoks yaşıyorum.

ölmek istiyorum ecel yok, kalmak istiyorum mecal yok

Beni ilgilendiren tek şey benim dışımda ilgilendiğin her şey'*'

"azrail bile ayağıma gelecekken sen neyin tribindesin"

really?

Gönül haddini bilsin.

kurtlara söz verdim, çakallara yem olmayacağım.

İleride güzel günler göreceğiz demişlerdi. Daha ne kadar gideceğiz?

Bir örneği aşağıdaki gibidir.
''yolumuz yol değil ama manzarası güzel''

kamyon olmasa da doblo arkasıydı,

tek servetim var o da yengem.

"duanla yaşamadım ki bedduanla öleyim."

Nasıl yani? Sadece duamızla yaşayanlara mi beddua edebiliyoruz? Diye düşündürmüştür. (Duamla yasayan insanların varlığına da inancım tam yani, hiç sorgulamam)

Tanım: bir başka yurdum işsizliği örneğidir.

Pisagor sağolsun, harbiden gözümle gördüm yazar arkadaşlarım

türk insanının sosyal medyadan önceki kendini dışa vurumudur.
örnek olarak ;
" seni sevmek suçsa ben idama razıyım"
"hatalıysam aramızda kalsın"