kalıplaşmış yalanlar

+yalan mı söylüyorsun?
-yoo.

genelde benimde kullandığım pembiş yalan. işim var:)

"Çıktım kanka, evet.Geliyorum geliyorum. "
O zamanlar ev telefonu yaygın olarak kullanılıyor tabi.Ben arkadaşı aradım :"hadi oğlum, nerdesin?" diye sordum.
Arkadaş yukarıda yazdığım cümleyi söyledi bana. Ulan bari 10 dkya ordayım deseydin, ev telefonu ile konuşup çıktım demek ne demek?

valla bilmiyodum.

(bkz: Ben de tam seni arayacaktım)

(bkz: onun da sana selamı var)

(bkz: ablacım bize gelişi bu kadar)

''mervelerdeyim''

herkesçe kullanılan hemen hemen herkesin fosilleştirdiği yalanlar.

beş dakikaya oradayım.
çıktım evden geliyorum.

"Ben de şimdi seni arıyacaktım. Kalp kalbe karşıymış görüyo musun..."
ulen vicdansız üç aydır niye aramıyon peki? şimdi mi kalbin atmaya başladı?

BENDE DE YOK

5 dkya hazırım

biri kalbimin anasını ağlatır (her zaman ki gibi..)
o sırada ben: "sorun yok ya, kırılmadım. iyiyim, gerçekten."

Söyleyenin de sarf edilenin de yalan olduğunu bildiği bu kalıplar doğruluğun heybesinden düşmüştür ve onları tutan olmamıştır. ağızdan da fırt diye dökülüverir zaten. Üzerine kafa yorulmaz, boşluk doldurmak için kullanılır.

(bkz: evet çıktım yoldayım)
(bkz: sabah çalışırım )

Yok birşey!

1-anlıyorum.
2-aynı şeyi düşünmüştüm.
3-sorun değil.
4-seni hiç özlemedim.