i̇zmit

Kasabasında olsam da merkezini özlediğim memleket. 2 sene okudum orada, 2 sene de dolu dolu yaşadım. yetmedi oyunculuk yaptım. o da yetmedi en sevdiğim sinema adamları bu şehirden çıktı. Daha ne kadar sevebilirim bir şehri?

(bkz: ah baaabisi)
(bkz: beni köşede tükür)

2 sene yaşadığım, yürüyüş yolunda yürümeyi özlediğim güzel şehir.

Cocuklugumun gectigi yer. Insanlari cok kibar, cok vefalidir. En cok insanini ozlerim. Pis havasini ya da suyunu degil. Insani cok baskadir, kendinizi degerli hissedersiniz.

Küçük istanbul diyebileceğiniz, aktif bir şehir. Ayrıca sokaklarda dükkan önlerinde cafelerde sokak hayvanlarına vefalı vatandaşlara sahip. Tek korkutucu yanı deprem tehlikesine rağmen yüksek binaların çokluğu.

Kendine ait yerli dili "izmitçe" olan.
İçinde yaşayani işsiz aşksiz bırakmayan güzide bir il.
Bir izmitliyi yürüyüşünden bile taniyabilirsiniz

(bkz: hayırdır boooolum)
(bkz: kesiyoon daa?)

Gittigimde Teyzeden para kopardıgım il.

10 yıl öncesiyle alakası kalmamış olan şehrimdir. artık her yer avm, her yer araba, her yer insan ve her yer insan sesi oldu. eğer izmit'i tanımak istiyorsanız aşağıya değil yukarılara doğru gitmelisiniz. ne kadar denizden uzaklaşırsanız izmit'in mimari örgüsünü o kadar iyi tanıyabilirsiniz.

Sait çiğköfte ve katık döner diyarı olan bir ilçemiz.

yahya kaptan'da otururken çok sevdiğim ama şuan oturdumuz yerden dolayı soğuduğum şehir.