istiklal caddesi

bir dönem daha kapandı dedirten cadde. koskoca, asırlık eğlence merkezinin artık bir rengi filan kalmadı. ki şahsen artık istiklal caddesi ismini duyunca zihnimde yeni saç ektirmiş, pembe, avrupalı olmayan turist keli canlanıyor. gidince zaten bizzat görüyorsunuz.

istiklal caddesinde mekanlar kalmadı, köşe başları serserilerle doldu vesaire vesaire...

istiklal caddesi'nde topyekün değişim: haber/inceleme

(bkz: taksim)

henüz gitmediğim, gitmeyi düşünmediğim cadde.

ellerimizde koca koca bavullarla iki saat boyunca gezmek zorunda kaldığım ve bu olayla hafızama kazınan caddedir.

sanırım en sevdiğim caddelerden biriydi bir zamanlar. üniversitedeyken metroya atlar, akşam saatlerinde giriş bölümde bulunan dönercilerden dönerleri elimize alıp, kalabalığa karışarak cadde boyunca yürürdük. Özellikle akşam 7 sularında kimse kimseye bakmaz, herkes bir yerlere yetişmeye çalışır gibi yürürdü. aslında aylaklıktı bizimkisi. fakat en güzel aylaklığımız. hele bu zamanlarda ne güzel olurdu süslemeler. sırf o ışıklı sokak için giderdik hava kararır kararmaz.

güzel caddeydi bir zamanlar. son bir yıldır adımımı atmasam da, ayrı yeri vardı. ölüşüne her ne kadar şahit olamasam da duydukça üzülüyor, kahroluyorum. o sokak ne aşkları, ne ilk buluşmaları görmüştü ah bi bilseniz..

akla gelen ilk gezilecek yer..mükemmel bir tarihi geçmişe sahip

eski tadı bulunmayan ve artık toparlaması pek mümkün görünmeyen caddedir.

Ankara Altındağ'da da vardır.

Şebnem ferah'in en sevdiğim şarkılarından biri

Yenileme adına tüm atmosferini kaybedecek, yakın zamanda eskiden burası istanbul'un en güzel yerlerinden biriydi diyeceğimiz cadde.
link
edit: NOSTALJİK TRAMVAYa dokunmamaları gözlerimin dolmasına neden oldu.