çalışacak bir iş bulamama hali. tramvay durağının yakınında kış günlerinde dahi elleriyle patik örüp satan güzel yüzlü, tatlı sözlü teyzem aklıma geldi. Ve gurbete düşmüş öğrencilerin sevgi odağı aynı zamanda. şu an fark ettim ki, patik satmıyordu teyzem sevgi satıyordu ilmek ilmek. Umut örüyordu yumuşacık ipleri dolayarak parmaklarına. yetinmek ışık ışık yıldızlaşıyordu gözlerinde. sabır sözlerinin aralarında "Harikalar Diyarı" oluveriyordu. işte böyle...Öyle...
Pazar kahvaltılarının bir anlamı yoktur. Pazartesi sendromundan şikayet etme lüksün yoktur. Her iş görüşmesinde patronun gözüne girmek için çabalarsın tabi mülakata görüşmeye çağırılacak kadar şanslıysan.

Çalışan arkadaşlarla buluşunca bir bakarsın hepsi işinden özellikle şeflerinden şikayet ediyor. Ama hiçbiri istifa etmiyor.

Etrafında ağzı olan konuşur. Çalışana iş çok diye. Peki etrafımızda adam olup olmadığımızı çalıştığımız kurum ve pozisyonlardan anlayan ve bir türlü susmak bilmeyen kuru gürültü.

Arkadaşların evlenir ( çok mutlu olsunlar ) sen gitmemek için yalan uydurursun. Adam düğününe davet eder içinde kötülük olmadan senin varlığın yeter lütfen düğüne gel der ama onun güzel lafı bile batar.

En çok onlar yoruyor. Özellikle sen sağlık hizmeti almak için gss öderken, ne olduğu belli olmayan adamların bedava aynı hizmeti alması.

2.5 yılı geçti işsizlik, parasızlık değil de pazar kahvaltılarının bir anlamının olmaması çok yoruyor.

işsizlik diye bir şey yoktur bence. Arayan illaki bulur. Muhalefet anlamında söylemiyorum, herkesin yaşam koşullarına saygım sonsuz ama bence ciddiyetle arayan herkes kendine bir iş bulur. Ha şu olabilir; karşısına çıkan iş beklentilerinin altındadır maaş vs.. O da kişinin kendi seçimine kalmış bir durumdur ister o şartlar altında kabul ister reddeder.
hali hazırda devam eden durumum.
iki seneye yakın işsizim.

hangi kapıdan içeri adım almaya çalıştıysak beğenilmedik. bugün bir görüşmem daha sonuçlandı tam 7 ay sonra dönüş yaptılar. yok dediler olmadı usta. artık darlanmış durumdayım. hayat bitsede gitsek kıvamına erişti benim için. hayır gerçekten benim hırslarım, hedeflerim, maddi karşılığı olan hayallerim yok. bir araba hayali bile kurmuş değilim bir erkek olarak.

son 1 senede tam 6 yerin sınavını başarıyla geçip mülakat denen naneleri geçemedim. demek ki yeteli değilim kimseye kızmıyorumda ancak ne adamlar çalışıyor para kazanıyor be usta. sana bana politik bir duruşu, dini, uhrevi bir fanatikliği olmayana veya tam tersi açıdan belirli bir ideolojiye körü körüne bağlı olmayana iş yok. bilmiyorum sonra kader, hayırlısı filan lafları tesirini yitiriyor.

neyse işsizlik zor bana da değil hani aileme, beni yetiştiren emek harcayanlara benden daha zor ben zaten umursuzlaşmışım.

sonuç olarak kendi hayat görüşü olan ve kalıplara hapsedilmeye uymayan yurdum genci için doğal bir durum.

8 entry daha

işsizlik