iş hayatı

insanların okul hayatını bitirip bir an önce içinde bulunmak istediği; içinde bulunanların ise büyük bir çoğunluğunun nefret ettiği hayat türü.
günün çoğu işte geçer ve kendinize vakit ayıramazsınız. başkalarını zengin etmek için maddi manevi uğraş gösterirsiniz. bunun sonucunda kazandığınız tek şey 3 kuruş maaş ve pekte istediğiniz sürede dinlenmenize yetmeyecek kısacık tatillerdir.

bir türlü giremediğim ama girmek istemediğim dünya.

girmediğim yakın zamanda hatta uzak zamanda da girmek isteediğim okumanın güzelliğini hatırlatan dönem

Yılda 15 gün tatil yapabilmek için tüm yıl katlanılan durum. (bkz: iş hayatının bir numaralı kuralı)

Çok kırılgan olan bir hayattır. Ufak bir çatlağın olduğunu iş arkadaşlarına gösterirsen, o çatlaktan en derine işlerler. Kimseye eyvallahın olmadan, işini yapıp çekip gitmelisin. Aksi durum yaşanırsa yani o işin sana değil, senin o işe ihtiyacın olduğu ortaya çıkarsa eziyetlerden eziyet beğenmen gerekir.

İşinizi kaybetmekten korkmayın, kaybedeceksiniz. Tavsiyem ise iş arkadaşı işte kalmalıdır. Tıpkı arkadaşlık başka ticaret başka mantığıyla iş arkadaşı edinmelisin. İş arkadası başka, arkadaşlık başkadır. İş arkadası en tehlikeli arkadaşlıklardan birisidir. Olası bir hatada çok ağır yargılanmanız kaçınılmazdır. İş arkadaşı ile sevgili olursanız, mezarınızı hazır edin. (Sözlerim sağlık sektörü içindir)

işsizlikten daha iyi olduğuna emin olduğum hayat

şu sıralar iş hayatım oturma odasındaki koltukta, kucakta laptop ile geçiyor.

Hayatımdaki en büyük yenilik olur kendisi.
3 ay içinde öğrenciliği özlemeyi hiç beklemiyordum açıkçası...
Maaş olayı güzel ama bak orasını sevdim. Okuldayken de eşek gibi çalışıyordum, kimse para vermiyordu :)