intihar

yazdığım hikayelerde sıklıkla var olan durum.
psikolojim mi bozuk da böyle yazıyorum bilemem.
insan kendi haletiruhiyesinden pek de haberdar olan bir varlık değildir.
derinlerde bir bilinçaltı gizlidir hepimizde.
ve orada emin olun hiç tahmin edemediğiniz şeyler uygun zamanı kollamaktadırlar.
bir gece ansızın tanımadık bir ruh haline bürünebilir ve o namlunun soğukluğunu alnınızda hissedebilirsiniz.
insan, olmadık şeylere gebedir.
insan, çözülmesi imkansız bir nesnedir.
Yıllarca düşündüğüm, denediğim eylemdir. İntihara kişinin kendisini öldürmesi deniliyor ama aslında ruhunun cinayete kurban gitmesiyle bedenini ona kavuşturma isteğidir şahsım adına. Benim ruhum can çekişiyordu belki ondandır kıyısından dönüşüm. Şu soruyu sordum kendime. Hayatı mı sevmiyorum? Mevcut şartlarda hayatımı mı? Ben bir kuşun uçuşunu izlemeyi bile seviyordum halbuki.Ben mevcut şartlarda hayatımı sevmiyordum. Bu şartları değiştirmeliyim, değiştirene kadar beklemeliyim dedim. Bunun farkına vardığım sıralarda birçok olay yaşadım. Allaha yakınlığım da arttı. Kendi düzenimi oturtmaya çalışıyorum hala.

Sen dostum böyle bir düşüncen varsa vazgeçiremem belki ama seni dinler ve sanıyorum ki anlarım. Mesaj atabilirsin