intihar
28 entry daha
-
Karşı tarafa üzüntü ve ceza vereyim derken kendi katilin olmak... -
Kişinin yaşamına son vermeyi tercih etmesi ve gerekli çabayı göstererek ölümüne sebep olması.
Kişinin intihar ve intihara teşebbüsü suç teşkil etmez.
Fakat “başkasını intihara azmettiren, teşvik eden, başkasının intihar kararını kuvvetlendiren ya da başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım eden kişi” ceza kanununun gösterdiği üzere bundan sorumludur, hapis cezasına çarptırılır. Merak edenler için ilgili madde tck m. 84
Demem o ki; siz siz olun intihara meyilli biriyle konuşmalarınıza dikkat edin. -
yazdığım hikayelerde sıklıkla var olan durum.
psikolojim mi bozuk da böyle yazıyorum bilemem.
insan kendi haletiruhiyesinden pek de haberdar olan bir varlık değildir.
derinlerde bir bilinçaltı gizlidir hepimizde.
ve orada emin olun hiç tahmin edemediğiniz şeyler uygun zamanı kollamaktadırlar.
bir gece ansızın tanımadık bir ruh haline bürünebilir ve o namlunun soğukluğunu alnınızda hissedebilirsiniz.
insan, olmadık şeylere gebedir.
insan, çözülmesi imkansız bir nesnedir. -
"40 yaşıma kadar hep intiharı düşündüm, ama 40 yaşımdan itibaren insanların intihar etmeye
değmeyeceklerini düşünmeye başladım. Bana göre intihar, geride kalanlara yönelik ağır bir suçlamadır. Bu mesajı verebileceğin tıynette insan olmadığını düşününce de intihar etmiyorsun." gibi bir düşünce ile yaklaşmış intihar etmek eylemine ismet özel. orhan pamuk kar adlı kitabında, "insan allah'ın bir lütfudur ve intihar bir küfürdür." düşüncesi ile kurgusal bir dünyada dinsel bir anlam ile intiharın şirkin ana temelleri ile çevrelendiği göstermiştir.
temel olarak zor bir eylemdir. bir gün karaköy'den yukarı çıkıp soluk soluğa galata kulesi önünde olay inceleme yeri bandı ile çevrelenmiş mavi bir torba gördüğüm vakit intiharın diğer insanlar tarafından bir bakıp geçmelik ve "ah, yazık olmuş henüz de gençmiş" söylemleri içerisinde kalan bir eylem olduğunu gördüm. kötü nisan-kötü insan-lar
’48-’49′daki mutluluğumun hesabı görüldü. Bu soylu mutluluğun gerisinde şu vardı: Güçsüzlüğüm ve hiçbir şeye bağlanmayışım. Şimdi, kendime göre, girdabın içine girdim; güçsüzlüğümü seyrediyor, onu iliklerimde hissediyorum, beni ezen siyasal sorumluluğu yüklenemiyorum. Bunun tek çözümü var: intihar. Cesare Pavese.
sonuç olarak ba(ğ)zılarına göre bir kalış nedeni ba(ğ)zılarına göre bir çözüm yoludur. yoldan çıkmaktır ayrıca. yolu terk etmek. -
Bir baskasina degil, kisinin kendisine atfedilmis hayati sonlandirmaya hak, gerekce ve kilif bulup basite indirgendigi icin ne yazik ki daha ortaokul caglarinda bile sayisi artan girisimdir.
Bir cocugun intihar etmesi basit degil. Bir cocugun hayati ucuz degil. Ve ayni hayat bir cocugun intihar etmesini gerektirecek kadar ciddi degil. -
İntihar tanrıya davetsiz misafir olmaktır. -
İntihar
kimse duymadan ölmeliyim
ağzımın kenarında
bir parça kan bulunmalı.
beni tanımayanlar
"mutlak birini seviyordu" demeliler.
tanıyanlarsa, "zavallı, demeli,
çok sefalet çekti.."
fakat hakiki sebep
bunlardan hiçbirisi olmamalı
Orhan Veli Kanık -
Durkheim'a göre intiharların psikolojik rahatsızlıklarla birebir bağlantısı yoktur.
Durkheim toplumsal nedenleri dikkate alarak, intihar olaylarını sınıflandırır ve toplumsal nedenlere göre intiharları üçe ayırır:
1) Bencil (Egoistic) İntiharlar: Bireyin bağlı olduğu din, politik zümre, aile vb. tarafından korunulmamış olmasından kaynaklanır.
2) Elcil (Altruistic) İntiharlar: Birey sadece toplumdan koptuğu, kendini yalnız hissettiği zaman değil, topluma çok bağlı olduğu zaman da intihar eder.
3) Anomik (Anomic) İntiharlar: Bu tür intiharlar, bir takım toplumsal bunalımlar sonucu, toplumun yapısında meydana gelen değişiklerle bireyin yaşam biçiminin, değerlerinin alt-üst olması sonucu gerçekleşen intiharlardır.
-
dinimizce çok günah olan şeydir.
sen kimsin ki Allah(c.c.) verdiyi canı alıyosun. Tamam hayat çok zor olabilir, ama gülümsemeyi bileceksin!!11!1
eyer kimsenin seni sevmediğini düşünüyosan git sokaktaki hayvanları sev, onlar sevgiye açlar, gelir hemen seni severler.
ayırcadana bencilce harekettir, seni sevenlere yazık.
yapmayın, tevşik etmeyin!!11!1 -
Karşılaşılan zorluklarla, büyük üzüntülerle mücadeleyi bırakarak, insanın kendi yaşamını sonlandırma dürtüsünün eyleme dökülmesine intihar denir. -
bir vazgeçiş, gönüllü kaybediş, bile bile lades... ama kimse bencillik diyemez. -
Bu saçma ve iğrenç hayata daha fazla dayanmayan insanların yaptığı şey.
-
bunu yapabilmiş insanların mezarı başında ceket iliklenmelidir. kalkıştıkları kimilerinin düşündüğünün aksine en büyük cesareti gerektirendir. "ontohor koloy olondor yoşomok zordor" diyenlerin buyursun kolay olanı seçsinler dediğimdir. bunlar bir insanın intiharından bile kendilerine pay çıkarabilecek zavallılığa sahiptirler zira oradan bile işte biz zor olanı yapıyoruz taktiri haketen biziz demektedirler. 2 sene önce makina mühendisliği sıralarında beraber ders dinlediğim bir arkadaşımın dağın birine çıkıp kendini asmasından sonra geride kalan öğrencilerin "işte bakın ne kadar zor bölüm okuyoruz adam intihar etti" falan gibi yorumlarla hala kendilerine pay çıkartıp yüceltmelerinden sonra aslında bu pislik sürüsünden kurtulmak için intihar etmiştir belki de diye düşündürmüştür bana. -
bir nevi kaçış yöntemidir, ama bilinmezlik içinde yitip gitmektir aynı zamanda. intihar etmek isteyenlerin bir kısmı kendisine acı çektiren insanlara üzüntü vermesi için yapar veya sahip olduğu hayattan sıkıldığı için. ama çözüm değil kaçmak hiçbir zaman çözüm yöntemi olmaz. -
eyleme dönüşmediği sürece üzerine düşünülebilesidir.
doğada insan dışında hangi canlılarda var merak ediyorum. yunusları duymuştum. ama belgesellerde anlatılan somonların ölümlerine yüzmesi pek bu sınıfa girmiyor. hepimiz her gün kulaç atıyoruz zaten öteye.
tanım olarak bir doğal seleksiyon değildir. -
Kişinin ucunda ölüm olduğunu bilerek kendine yaptığı eylem. Genelde depresyonla birlikte ağır basan yaşamına son verme isteğinin sonucu. İntihar felsefe ve psikoloji dünyasında ayrılıklara yol açan fazla tinsel bir eylemdir. İntihar bir kurtuluşmu? yoksa hayata karşı pes etmek mi? yada büyük bir cesaret mi? Albert camus "tek felsefi sorun intihardır" der. Ayrıca "Hayat aslında yaşamaya değmeyecek kadar saçmadır, ancak bununla birlikte yaşamak gerekir" diye de ekler Sisifos söyleninde.
Sigmund Freud ise intiharı "önceleri özdeştirilmiş bir sevgi nesnesine yöneltilmiş saldırganlık neticesi meydana gelen bir depresyonun sonucu olarak yorumlamış; daha sonraları ise ölüm içgüdüsünün etkinlik kazanarak kişinin kendi üzerine çevrilmesi" olarak tanımlamıştır. -
(bkz: annesi üzülmesin diye intihar etmeyenler) -
bu sıralar n'için seni bu kadar düşünüyorum? ah! yanlış anlama 'seni' değil, intihar mefhumunu. çok korkuyorum, çok. kullandığım ilaçların birinin üstünde, "yüksek riskli ilaç,"* yazmaktadır. peki hayat, 'çok daha riskli değil mi?' "yazık, şairler kadar cesur değilim!"**.
şimdi derdimi kime anlatayım; dağlara, taşlara veyahut insanlara?.. çevremdeki insanların dağdan, taştan ne farkı var ki? ne kadar acı değil mi?
hayır! her şeyin 'melankolisini' yapıyor değilim. kötü şeyler gördüm hayatta; belki herkes kadar, belki herkesten biraz daha az. bilmem, babam alkolik idi mesela; bilmem, annemi bir başka erkek ile gördüm çocuk yaşta iken... bilmem, bileklerimi kestim sevdiğim kadın beni istemediğim zaman. bilmem, çok içtim, sokaklarda kaldım, ayaz idi... bilmem, daha çok olmadı, terk edildim. bilmem, ihanet ettim, ihanete uğradım. bilmem, kırmızı ve yeşil reçeteli ilaçlar kullanmaya başladım son zamanlarda. bilmem, hayat ile bağımın kopmuş olduğunu hissetmekteyim; şöyle, yaşadığım an'lar bir rüya mı diye soruyorum bazı zamanlar. 'herhangi bir kimseyi nerede gördüğümü' hatırlamıyor oluyorum mesela...
ben mi? baksanıza, yazamıyorum dahi! eskiden kalemim kuvvetli idi, hayatım da... şimdi mi? her şeyimi kaybettim. bir gün galata'ya çıkacağım, kuleye canım... bakacağım semaya, sena... "ah! gidiyorum bu!"
*nervium.
**ismet özel, karlı bir gece vakti bir dostu uyandırmak. -
dünya intihar sıralamasında 100 ile 70 arasında gidip gelmişiz bu biraz hayal kırıklığı oluşturdu bende, ilk 10’u zorlamışızdır diye düşünüyordum. 2018 yılı istatistiklerine göre 3161 kişi intihar etmiş. gene de bu sayıyı tatmin edici buluyorum ama sürekli o övünüp durdukları “ türk cesareti”nin izleri gözükmüyor bu sayıda. belkide intihar cesaret gerektiren bir şey değildir veya türklerin hayatı o kadar boktandır ki düzeltmeye çalışmaktan vakit bulamıyorlardır.
bence öyle arada kalmışız ki ne intihar edebilecek kadar kötü durumdayız ne de yaşamımızı standart bir mutlulukta sürdürebilecek kadar iyi sadece dalgalanmalar. ama bakıldığında dünyada çok daha kötü yerler varmış mesela rusya 1. sıradaymış bu bilgiyle ne yapacağımı bilmiyorum ama öyleymiş (bizden de bir dostoyevski çıksaydı biz de bu kadar inti... bekle ya ben neye, karşı argüman sunuyorum). ama umalım ki bu politikacıların diline pelesenk olmasın. yarın bir gün caka satacak materyal bulamadıklarında bunu kullanırlar.
geçenlerde babamın iş yerinin yanında çalışan kilolu adam kendini asmış boynu yarım metre uzamış kendimi bir amedeo modigliani tablosu düşünmekten alıkoyamadım. adam sürekli babasıyla kavga ediyormuş hatta benim babam o adamla önceden park yeri için kavga etmiş herneyse babam bu olay karşısında baya yamulmuştu “korkunç bir olay” gibi şeyler zırvalıyordu. bu bana kalpazanca geliyor yani her 30 saniyede bir insanın intihar ettiği veya dünya genelinde tam olarak şu an ölen bilerce Darwin ödülüne layık insan düşünülürse babamın duyarlılık yarıçapı sadece kendini kandırıyor. düşüncesi bile film senaryolarına layık değil mi? mesela sen yeterli miktarda su içtikten sonra kalan bir iki yudumunu delikten boşaltırken afrikadaki bir çocuğun o bir iki yuduma muhtaç olması. bu iki görseli arka arkaya koyup buna benzer düaltravmatik* birkaç görselle daha kapalı gişeden çok sağlam paralar kaldırırsın.
*düaltravmatik: bunu kendim uydurdum. anlamı: ikili travmatik, iki ayrı şey aynı anda düşünüldüğünde travmatik olan bir durumun daha da travmatikleşmesi.
anlaşılacağı üzere ne kibritçi kız ne afrikadaki çocuklar ne de gereksiz yere ölen o kadar insan çok da umrumda değil. daha önce de söylemiştim bunlara acımak bir sorumluluk gerektirir. ve duyar kasmaktan fazlasını kendime sorumluluk saymıyorsam bu beni kalpazan yapar.
belki yüksek hümanist taraflarınız kabarıp hayal dünyasında yaşadığımı, gönderme yaparak duyar kastığımı, kibritçi kızın sokakta soğuktan ölmediğini çünkü bunun bir hikaye olduğunu söyleyebilirsiniz belki haklısınız soğuktan ölmemiştir ama büyük ihtimalle tecavüz edilmiştir onun bu acıyla yaşayıp daha fazla acı çekmesi için öldürme nezaketinde bulunmamışlardır (salağa yattığım kadar duygulardan da noksanım). eğer bunları okumak kalbinize bıçak batırıyormuşum gibi hissettiriyorsa siz empati kurabilen bir insansınız yalnız bu bir iltifat değil, iyi bir insan değilsiniz sadece empati kurabilen bir insansınız.
uzun lafın kısası intihar ölüm gibi olayların ciddiyetini hafife almıyorum sadece böyle konulara postmodern anlamlar yüklenmesine karşıyım. bazen ölüm sadece ölümdür her zaman "korkuç bir olay" olmasına gerek yok. herneyse yazımı intihar ve pişmanlık hakkında bir şiirle bitireceğim.
-the view from halfway down
the weak breeze whispers nothing
the water screams sublime
his feet shift, teeter-totter
deep breath, stand back, it’s time
toes untouch the overpass
soon he’s water bound
eyes locked shut but peek to see
the view from halfway down
a little wind, a summer sun
a river rich and regal
a flood of fond endorphins
brings a calm that knows no equal
you’re flying now
you see things much more clear than from the ground
ıt’s all okay, it would be
were you not now halfway down
thrash to break from gravity
what now could slow the drop
all ı’d give for toes to touch
the safety back at top
but this is it, the deed is done
silence drowns the sound
before ı leaped ı should’ve seen
the view from halfway down
ı really should’ve thought about
the view from halfway down
ı wish ı could’ve known about
the view from halfway down
-bojack horseman -
katil ile maktülün aynı kişi olması durumu.
***
2015’te kaydettiğim b1r parçama da bu ismi vermiştim.
reklam yapma zenco.'*'
28 entry daha