insanların mutsuz olmasının tek sebebi

(bkz: nankörlük)
(bkz: sabırsızlık)
(bkz: şükürsüzlük)
(bkz: fuzuli şeylerle uğraşmak)
Edit; tek şey denmiş o yüzden şükürsüzlük diyorum.

(bkz: Yüksek beklentiler)

Özgür olmamaktır. Bir kere yaşayacağımız hayatta üzerimize daha doğmadan yapıştırılan etiketlere kalıplara uygun yaşamaya çalışmaktır.

Bir insanın karnını doyurmak kolaydır. Gözünü doyurmak zordur. İşte bu mutsuz olanların çoğu gözü tok değil.

Sahip olduklarıyla ilgilenmek yerine olmasını istediklerine yoğunlaşmasıdır.

Tek sebebi olamaz. Insanlarin mutluluklari hemen hemen ayniyken; acilari, mutsuzluklari farkli etkenlere baglidir.

Şükürsüzlük olabilir. İstediğimiz her şeyin bizim icin doğru olup olmadığından hiçbir zaman emin olamayız ama sanki olabilirmişiz gibi beklentilere kapılırız. Başımıza kötü bir şey geldiğinde sanki en kötüsü bizim başımıza gelmiş gibi düşünür, daha kötüsü olmadığı için sevinmek yerine bu ihtimalin farkında bile olmayız. Başımıza güzel bir şey geldiğinde ise neden daha iyisi olmadı, daha iyisini hak ediyorum gibi şeyler düşünürüz. Bu yuzden mutlu olamayız.

Gördüğü muamelenin beklentisi altında olması durumudur.

bu devirde "para"...
para huzur getiriyor abi, bu bir gerçek

tek sebebi olmamasıdır.

Hep daha fazlasının istenmesidir.

Bakış açısıdır.

çevresindeki baskılardan ötürü istek ve hayallerini gerçekleştirmekten korkmasıdır.

arama yöntemi olabilir mi?

Yine kendileridir.

kaygı

hedeflerini gerçekleştirememek.
Geçmişe bağlı yaşamak.

Beklentileri yüksek tutmalarından kaynaklanıyor mutluluk için bile maddiyatı öne sürüyorlar , ben her gece kafa dengi bi dostumla çıkıyorum ortalama 5-6 km şehrin göbeğine yürüyorum orda birer ikişer çay içip insanları seyrederken hayata dair fikirlerimizi öne sürüyoruz sonra tekrar sallaaa sallana evde gidiyoruz ve gerçektende mutluluk verici olur tavsiye ederim

Tek bir sebebe indirgemek zor geldi. O zaman kendisidir demeliyim. Çünkü arkadaşın çanta alır mutsuz olursun. Sosyal medyada biri bir resim paylaşır üzülürsün. Böyle sürer gider bu.

hiçbir şeyle yetinememek.