insanın büyüdüğünü anladığı anlar

– Ne zaman büyüdüğünüzü anladınız?
– Artık daha fazla büyümek istemediğimi fark ettiğimde.

çok üzülüyorum bu durumları düşününce ama ben hep çocuk kalabiliyorum. ilk kez büyüdüğümü evimizin bütün faturalarının benim üstüme olduğunu farkettiğim an anladım. bu arada buraya çok güzel bir sunay akın şiiri gider:

Yarısını tuttum hasta yatağında anneme verdiğim sözün
Çocuk doktoru olamadım ama çocuk kaldım.

Magnumun artık pahalı olmaması

Herkes gibi olmaya başladığını anladigin andır.
Bir de senin aklının sardığı zamanlarda doğan çocukların okula başlaması veya 3'e 5'e geçmesi gibi olaylara tanık oldugun anlar.

Ağlamayı bıraktığım gün anlamıştım. Biraz erken oldu. Büyümeyi ben istemedim ki buna zorlandım.

hakkında bir fikrin bile olmadığı acıları hissettiğin zamandır.

Resmi evrak işlerini/banka işlerini kendin yaptığın andır. Ayrıca markette muhtemelen benimle yaşıt olan kızın bana durmadan abla dediği anlardır.

Mutsuz olmaya başladığım anların hemen hepsi. Mutlu olmak insanı çocuklaştırıyor, hayatın gerçeklerinden soyutluyor.

susam sokağını 25 yıl önce izlemiş olmak

cv oluşturmaya başladığın andır.

yaşıtın gibi gördüğün bir çocugun abi diye hitap etmesi.

eskiden yakışıklı olmadığını düşündüğün George clooney'i artık beğenmek

dert tasa sahibi olmaya başladığınız andır.

annemin hep söylediği şeyleri anlamaya başladığım zaman.

artık kimseden fayda olmadığını anladığın an.

yediğim en sağlam kazığın altından tek başıma kalkmak zorunda olduğumu anladığım an büyüdüğüm,
ilk beyaz saç telini gördüğüm an çöktüğüm,
ilk teyze kelimesini duyduğum an ise bittiğim andır.

Restoranda abi dediğin komilerin sana abi demeye başladığı süreçtir

Ailesinden birşey istemeyi düşünüp , bunu dillendirme cesaretini bulamayıp utandığım anlar..
Eşşek kadar oldun yeter , der oldum kendime..

gittiğin misafirliklerde kola yerine bira ikram edilmesi.

ekranda 20 bin lira borç gördüğün andır.
Büyümek borçlandırır. Büyümeyiniz.

(bkz: öğrenim kredisi)