insanın büyüdüğünü anladığı anlar

Yaptigin seylerin neticelerini gorebildigin ve tekrar bir adim atarken aldigin dersten faydalandigini farkettigin an.

Restoranda abi dediğin komilerin sana abi demeye başladığı süreçtir

gittiğin misafirliklerde kola yerine bira ikram edilmesi.

cv oluşturmaya başladığın andır.

Resmi evrak işlerini/banka işlerini kendin yaptığın andır. Ayrıca markette muhtemelen benimle yaşıt olan kızın bana durmadan abla dediği anlardır.

para kazanmak zorunda kaldığın andır.

çok üzülüyorum bu durumları düşününce ama ben hep çocuk kalabiliyorum. ilk kez büyüdüğümü evimizin bütün faturalarının benim üstüme olduğunu farkettiğim an anladım. bu arada buraya çok güzel bir sunay akın şiiri gider:

Yarısını tuttum hasta yatağında anneme verdiğim sözün
Çocuk doktoru olamadım ama çocuk kaldım.

eskiden yakışıklı olmadığını düşündüğün George clooney'i artık beğenmek

dert tasa sahibi olmaya başladığınız andır.

yaşlandığınızı hissettiren anlar

susam sokağını 25 yıl önce izlemiş olmak

Herkes gibi olmaya başladığını anladigin andır.
Bir de senin aklının sardığı zamanlarda doğan çocukların okula başlaması veya 3'e 5'e geçmesi gibi olaylara tanık oldugun anlar.

hakkında bir fikrin bile olmadığı acıları hissettiğin zamandır.

– Ne zaman büyüdüğünüzü anladınız?
– Artık daha fazla büyümek istemediğimi fark ettiğimde.

yaşıtın gibi gördüğün bir çocugun abi diye hitap etmesi.

yediğim en sağlam kazığın altından tek başıma kalkmak zorunda olduğumu anladığım an büyüdüğüm,
ilk beyaz saç telini gördüğüm an çöktüğüm,
ilk teyze kelimesini duyduğum an ise bittiğim andır.

hesap ödemeye ve evraklara imza atmaya başlayınca büyüdüğümü anladım.

Büyümedim ki.

annemin hep söylediği şeyleri anlamaya başladığım zaman.

Magnumun artık pahalı olmaması