insanın anlaşılmak istemesi

  • Bazen her şeyin ama her şeyin tek nedeni buymuş gibi hissediyorum.

    Ağzımızdan çıkan her kelimenin nereye gittiği, kimi üzdüğü ya da mutlu ettiği, sonunda nelere sebep olduğu hepsi bir yana biz gerçekten anlaşılmak istiyoruz.

    Birileri sesimizi duysun, hiç tanımasam, yüzünü görmesem de birileri beni anlasın.

    Daha sonra gelen beğenilerle, anlattıklarımın doğruluğunu teyit etttiğime inanarak, düşüncelerimde yalnız olmadığımı anlayayım.

    (bkz: İç ses)
  • çok üzün süreden beri bıraktığım his. çabalamaktan yorulduğumu hissettim, enerjim boşa gidiyordu. hem kime neyi anlatıyorum ki? dedim kendi kendime. anlamak isteyen anlardı zaten.
  • öyle bir isteğim yok artık.
  • insanın anlaşılmak istemesi içindeki yaşama sevincine bağlıdır yalnız yaşama sevincini kaybederse anlaşılma isteğini ve anlatma hevesini kaybeder
  • Anlaşılamasam bile karşı tarafın anlamaya yönelik çabasını görmek benim için kafidir.
    Zaten anlatamıyorum ki kendimi, o yüzden karşı tarafın da içimi okumasını beklemek epey bencilce olur :/
  • aslında sevilmek istemesidir.
  • Sevilmek istediğimiz için anlaşılmak isteriz ve sevdiğimiz için de sevilmek isteriz.
  • Özellikle kadınların de
  • herkes tarafından anlaşılmak, kişinin kalitesiz olduğuna delaletmiş.