ingilizceyle ilgili hatırlanan ilk şey

Liseye yeni başlamışım. Ilk ingilizce dersinde hoca alfabeyi sayabilen var mı diye sordu. Ben el kaldırdım koskoca 40 küsur kişilik sınıfta. Bir saydım ki makineyim sanki. Hoca çok beğenmişti. Bu kadar yani, başka bi atraksiyonu yok dümdüz böyle. Daha öncesi bulanık valla ilk bunu hatırlıyorum napalım.

daha küçücük çocuk iken, yazları anneannemin ve dedemin kahramanmaraş'taki evinde toplanırdık teyzeler, kuzenler filan. "biz ingilizce biliyoruz yaa" nidalarıyla dedemin ve anneannemin kucağına atlardık kuzenle beraber. onlar da "konuşun hadi bakim." derlerdi haliyle.

ben: v
kuzen: k

v: one two three four
k: five six seven eight
v: nine ten
k: eleven twelve thirteen
v: fourteen fifteen sixteen
k: seventeen eighteen nineteen
v: twelve

diyalog sonrasında alınan ödüllendirme maksatlı harçlıkların nasıl değerlendirildiği, bambaşka bir başlık konusu. '*'

İngilizce öğretmeninin güzelliği '*' (bkz: öğretmene aşık olmak)

(bkz: lea ve mea lone)
Leave me alone muş.

- ingilizce biliyor musun?
+ derdimi anlatacak kadar.
- derdin nedir?
+ i can’t speak english.
Yani aslında daha fazlası da var ama komik gelmişti bu replik :D

(bkz: I'm a big big girl in a big big world)
(bkz: Emilia)