ilkokul travması
-
benim çok az ve iz bırakanı da yok. beton gibi dış duvarlarım vardır benim.
ama kızımın tonlarca. yazsam roman olur. öğretmenleri sevmiyorum diye genelleme bile yapabilirim şu anda. hepsi ayrı psikopattı. bizim zamanımızda öğretmenler mükemmelmiş. -
ilkokulun ilk gününde, okuma yazmayı anaokulunda öğrenen, okula gitmeyi çok seven ve ilkokula gideceği için inanılmaz heyecanlı, 6 yaşında minicik bir çocuktum. ilkokulun ilk dersinde öğretmene okuma yazma bildiğimi söylemiştim. öğretmen bunun üzerine bana yazmam için bir cümle söyledi. cümlede bir kelimeyi yanlış yazdım. öğretmenin ¨demek ki okuma-yazma bilmiyormuşsun¨ diyip herkesin önünde beni rezil etmesi üzerine demek ki ben başarısızım, bildiğimi sanıyormuşum ama meğer hiçbir şey bilmiyormuşum hislerine kapılmamın ardından o öğretmenim sağ olsun uzunca bir süre başarısızlık, beceriksizlik hislerini üzerimden atamadım. neyse ki insan travmasının ne olduğunu bulunca sorunun kendinde olmadığını anlıyor. -
oyun oynarken saklanmak amaçlı ağaca tırmanıp inerken yere çakılıp dizimi yarmam olabilir. o günden beri fazla yüksek yerlere çıkamıyorum.