duştan çıkmıştı. uzun, dalgalı saçlarını tarayıp kıvırcıklaşması için açık bırakmıştı. bilgisayarını açıp hüzün denizinde fırtınalar koparacak birkaç şarkıyı seçti battaniyesini üzerine alıp. farklı bir acıydı, hayatını dolu dolu olan gözlerinin önünden geçirdi.. sonra saçlarını elinin tersiyle arkaya atıp , şarkılarını, türkülerini söylemeye başladı karanlık odada. âhu.. yüzünde yılların yorgunluğu ve acısıyla gülümseyen kadın.. kalp ağrısına tek dermanı kendi kendine, amatörce söylediği şarkılardı.

içimizde ki karakterlerin üzgün olunca yaptığı şeyler