iç ses ile tartışmak

genellikle sinirlendiğim zaman yaşadığım durum. söyleyeceğim sözleri veya yapacağım davranışları kontrol edebilmek adına verdiğim bir iç savaş.

gördüğümde oh be bi ben değilmişim deyip rahatladığım başlık, çoğunlukla yaşadığım için alışkanlık hâline geldi

(bkz: kaçacak yerim yok ama evimdeyim)

ikinci ben dediğim ses ile olaylar üzerinde yorumlar yorumlar yorumlar durumu

Hakkında eckhart tollenin zihindeki konuşanı susturmak adlı bir videosu olan konu. Lakin link vermeyi beceremedim.

her daim yaptığımdır ve hep işime yaramıştır. Çoğu kez insanların tip tip bakmasına da neden olmaktadır ama olsun. sınavda bile soruyu kendi kendime tartışırım. Aslında bakarsanız kendi fikirlerinizle tartışarak daha doğru çıkarımlarda bulunuyorsunuz.

İç sesim işi bazen o kadar abartıyor ki sadece benimle değil karsimdaki insanlarla da tartisiyor. Daha ben cevap vermeden o konuşuyor bıdı bıdı.

Benimkisi pek geveze şu günlerde. Maşallah sus diyorum susmuyor. Uyutmuyor densiz şey.

yüze yansıması enteresandır.

iç ses ile tartışmanın sonunda, değişimlere doğru yol açılır.

Sürekli yaptığım eylem-idi. Bir süredir iç sesim yok. Ya kaçtı ya öldü.

''Ay kara sinek bir sus '' diye kendime çemkirmeme neden olan eylem.

tartışmak kötü birşey, ilk önce oturup ben onu dinlerim daha sonra o beni dinler: kararı kim verir?
(bkz: kalp)(bkz: beyin)

Kafanın içinde sürekli çarpışan düşüncelerin sinir bozucu bir hal alması.
Şu sıralar temennim iç sesim bir sussa da huzur bulsam.

İnsanı en çok yoran eylemdir. Susmak nedir bilmez, kapıyı çarpıp gidemezsin. Nereye gitsen seninle gelip, söylenmeye devam eder.