hüzün kokan mekanlar

6 entry daha

  • (bkz: kilise)
  • (bkz: sabahçı kahveleri)

    Başka bir ismi var midir bu mekanların bilmem ama yıllar önce bir doğu ilinde sabaha karşı içimdeki sıkıntıyı ve öfkeyi eve sigdiramayip dışarıda deli soğukta gezerken bulmuştum böyle bir kahveyi. Tren garının hemen yanındaydı. İci geniş, devasa yağ sobası sayesinde çok sıcak ve sigara dumanıyla bogucuydu. Oturdum çay geldi içerken birkaç masa ilerideki ihtiyari farkettim. Tütünden sararmış bıyıkları, titreyen elleri ve buruşuk derinin içine gömülmüş gözleri. Güneş iyice yükselene kadar sigara içtim, onu izledim, hayatını tahmin ederek, hayat hikayesini kendimce yazarak izledim. Kimi bekliyordu bilmem ama o kahve hüzün kokuyorsa kaynağı o ihtiyardı.
  • (bkz: eski sevgili ile gidilen yerler)
  • edebiyatta da kendine bu kadar yer ettiğine göre herhalde tren garları hüznün cisimleşmiş halidir.
  • Bursa'da ipekçilik yokuşu , ilk doğduğum ev , dedemin ölmeden önce yaşadığı ev , Çanakkale Kilitbahir camii ve akşamüzeri Bursa Tophane..
  • İçimde kök salmakta olan hüznü götürdüğüm her yerdir.bir mezar taşının başı da olabilir sıkıcı bir şehrin metrosu da..
  • (bkz: tren garı)
  • genellikle seyahat edilen yerler. bir durak. bir gar. bir terminal.
  • Aslında zamanla derin bağ içinde bu mekanlar
    Sabaha karşı mesela, o vakitlerde her yer hüzün kokar sanki sadece gerçek hüzün sahipleri o saatlere erebilirmiş gibi : balkonlar, asfaltlar, odalar, insanlar...
6 entry daha