hüzün kokan mekanlar

  • Bana göre, Her çeşit acıyı içinde barındırmış otogarlardır.
  • Bulunduğum mekanlardır diyerek espri yapmak isterdim ama blogun bunu kaldıramayacağını düşünüyorum. Yağmur yağarken deniz kenarı hüzün kokar.
  • sahil.sebebini bilmiyorum ama hüzün kokuyor.
  • (bkz: kilise)
  • Hiç koklamdım ama St. Petersburg olabilir diye düşünüyorum.
    Dostoyevski'den ötürü.
  • Kaybettiğiniz insanlarla ilgili hatırası olan bütün mekanlar hüzün kokan mekanlardır.
    Mekanlar gider hüznü kalır.
  • Benim için boş okul sıralarıdır .bi kaç saat önce gürültü ve patırtının başkenti olan yerin böyle sessizliğe gömülmesi bana çok hüzünlü gelir. Sanki o gürültü bana bi insanın gençliği o sessizlik ise onun ölümünü simgeler. Başlığı gördüğüm de ise 3 yıla yakın çalıştığım yerden tayinim çıkınca veda etmek için sınıflara teker teker girmem. ve o sınıflarda ders anlatmalarım , gülüşmelerim sinirlenmelerim ve daha pek çok şey geçmesine karşın şimdi karşımdaki boşluğun (yaz old. İçin kimse yoktu) beni ne kadar üzdüğü geldi . Ve tekrar idrak ettim ki bir yere ruh katan insandır....
  • (bkz: sabahçı kahveleri)

    Başka bir ismi var midir bu mekanların bilmem ama yıllar önce bir doğu ilinde sabaha karşı içimdeki sıkıntıyı ve öfkeyi eve sigdiramayip dışarıda deli soğukta gezerken bulmuştum böyle bir kahveyi. Tren garının hemen yanındaydı. İci geniş, devasa yağ sobası sayesinde çok sıcak ve sigara dumanıyla bogucuydu. Oturdum çay geldi içerken birkaç masa ilerideki ihtiyari farkettim. Tütünden sararmış bıyıkları, titreyen elleri ve buruşuk derinin içine gömülmüş gözleri. Güneş iyice yükselene kadar sigara içtim, onu izledim, hayatını tahmin ederek, hayat hikayesini kendimce yazarak izledim. Kimi bekliyordu bilmem ama o kahve hüzün kokuyorsa kaynağı o ihtiyardı.
  • (bkz: eski sevgili ile gidilen yerler)
  • edebiyatta da kendine bu kadar yer ettiğine göre herhalde tren garları hüznün cisimleşmiş halidir.
  • Bursa'da ipekçilik yokuşu , ilk doğduğum ev , dedemin ölmeden önce yaşadığı ev , Çanakkale Kilitbahir camii ve akşamüzeri Bursa Tophane..
  • İçimde kök salmakta olan hüznü götürdüğüm her yerdir.bir mezar taşının başı da olabilir sıkıcı bir şehrin metrosu da..
  • (bkz: tren garı)
  • genellikle seyahat edilen yerler. bir durak. bir gar. bir terminal.
  • Aslında zamanla derin bağ içinde bu mekanlar
    Sabaha karşı mesela, o vakitlerde her yer hüzün kokar sanki sadece gerçek hüzün sahipleri o saatlere erebilirmiş gibi : balkonlar, asfaltlar, odalar, insanlar...