hissizleşmek

Ben.

Aslında hissiz, vurdumduymaz ya da rahat değilim. Sadece düşünmekten yoruldum.

acıya karşı hissizleştiğimi düşünüyorum. çok kez yaralandım ve ameliyat oldum. canım kolay yanmaz

Çok ve ağır acılar çektikten sonra insanda kendiliğinden olusan biyolojik duygu kaybı. Belki de sonrasında en iyi gelen kayıp diyebilirim.

İyi ya da kötü olaylara karşı tepkisiz kalmaktır. İçinizde kopan bir bağ, hissetmenizi engeller. Mutlu olduğunuzu veya üzüldüğünüzü sandığınız her an, aslında sadece çoğunluğa uyma eğilimindesinizdir. Beyniniz duygularınızın gerçekliğini tartmaya başlar.

Hissizliğin günümüzde inanılmaz hızda yayılan bir hastalık olduğunu düşünüyorum. Medyada gördüğümüz acı bir fotoğraf eskisi kadar üzmüyor. Umut verici haberler insana mutluluğu yaşatamıyor. Duyarsızlaşıyoruz. Hislerimizi kaybettiğimiz her an insanlığımızdan bir parça daha yitiriyoruz.

sevmekten, üzülmekten, ağlamaktan, hissetmekten korkmayalım; kaybetmeyelim.

Şaşırmamaktır.

(bkz: Farketmez )

bir şeylerin fark etmiyor olması hali, olsa da olur olmasa da olurculuk, anlam yitimi.
yabancılaşma belirtisi aynı zamanda.
"annem ölmüş bugün, belki de dün. bilmiyorum."'*' cümlesine götürüyor her seferinde bu kelime beni. şu hayattaki en tehlikeli durumlardan biri bu sanırım. uyanman gerek, hissedebilmek için kendine dönmen ve bir şeyleri düzeltmen gerek. olaylar sen dışında gelişiyorsa bu sefer o olayların sendeki anlamını değiştirerek yine kendini korumaya alman gerek. sen insansın, hissetmelisin.

sanırım şu sıralar başıma gelen en olumlu şey olabilir. hayatımda oluşan bütün olumsuzluklar hız kesmeden devam ediyor ama bir tanesi bile artık bana acı vermiyor. mutlu da olmuyorum. eski zamana geri dönmek bana ne hissettirir bilmiyorum fakat şu an öyle bir boşluktayım ki bu boşluğun büyüklüğünü göremiyorum.

O herkesin öcü gibi görüp ağzına bile almadığı hastalığın sizde olduğunu öğrendiğinizde, bir anda tıkanıp, tüm duyularınızı kaydettiğiniz an ..

duygusal anlamda bir hissizleşmeden bahsediyorsak, depresyonun en belirgin göstergesidir.

Hayatta ama yaşamıyor

aslında hissizleşmek diye bir şey imkansızdır, yalnızca siz bu tür acıları, yaralanmaları önlemek adına diğer insanlarla aranıza mesafe örmeniz, yaranızı deşenleri kendinizden uzaklaştırmanız dahilinde olabilecek bir durumdur. insan insan olduğu sürece, asla kendi benliğini oluşturan duyularını yitirmez.

benim geçirdiğim kaza ve olduğum ameliyatlar sonrası acıya karşı hissizliğim oluştu.

duyarsızlaşmakla oluşan, geçici olmasını temenni ettiğim his kaybı durumudur.

bir şeyler için çok çabaladıktan sonra haksızlığa uğradığınızı düşünürseniz mümkün olan durum.

yaklaşık 2 senedir içinde bulunduğum durum. özellikle bu ruh hali 2 sene önce youtuba da denk geldiğim, kalbimi sıkıştıran bir görüntü yüzünden oldu. hani insanların bir patlama noktası olur ya, benimki de o görüntüyü gördükten sonra oldu. o saatten sonra insanların başına ne geldiyse hiç umrum olmadı, hala da değil.

İnşallahhhh bir gün öyle olacağım...

duygu yoğunluğundan yalama olmak.

eskiden olsa canımı yakacak şeyler artık canımı yakmıyor. rüzgar nereye savurursa oraya gidiyorum ve giderken tutunmak istediğim dalları da kırıyorum. en kötüsü de bu galiba.