hiçbir zaman evlenemeyeceğini anlamak

mesele evlenememek değil ki, evlenecek birilerini her daim bulabilirsiniz.
Asıl olay aradığınız gibi birinin olmadığı gerçeğini kabullenip mantıklıca olaya yaklaşmak. Çünkü beyaz atlı pirems ve piremsesler gerçek değil. Instagramda gördüğünüz şeylerin çoğu gibi.

ortalama asgari ücretle geçinen bireyin gerçekçiliği.

''Baba olamayacağım örneğin!
Toprak olmak ne garip şey anne... ''

böyle bir konuda böylesi kesin bir karara varılması şaşırtıcı bir durumdur.

benim bulunduğum durumdur. birçok girişimden sonra yıllardır bir tek kabul almadım, yani bir sevgili bile yapamıyorsam evlenme umudumun olmaması gayet doğal geliyor bana.

hayatın sonu demek değildir.
(bkz: Bekarlık sultanlıktır)

ölüm döşeğinde son nefesine yaklaşmışken mümkün olabilir. gerisi abartılmış mazoşistik romantizm.

“Yalnız öleceğim.” Düşüncesini de kabul etmektir aynı zamanda. Hiç bir şey değil de anne olmayacak olduğunu bilmek çok koyuyor insana be sözlük. En çok da bunu kabullenmek zor geliyor.

Edit: evleniyom ben ya.

Mesele evlenmek değil bir ömür geçirecek birini bulmak.