Benim. Bu hayatta her insanın mutlaka bir şeylere yatkın olduğuna ve bir yeteneğinin olması gerektiğine inanırdım bu zamana kadar. Benim de yeteneğim her neyse onu bulup kendimi geliştireceğimi söyleyip telkin etmeye çalışırdım aynı zamanda.Ama gelin görün ki 20 yaşıma geldim ve işe yaramaz yeteneksizin teki olduğumu düşünüyorum artık. Hikaye roman tarzı düz yazılar yazmaya çalıştım olmadı, şiir yazmaya çalıştım olmadı, resim çizmek istedim bıraktım, gitar çalmak istedim bıraktım, sesim zaten kötü. Aşırı iyi bir hitabet yeteneğim de yok.. başka neler var sözlük? işte aklınıza ne gelirse artık, o bende yok. Bir tek insanları anlama anlamlandirabilme ve empati kurabilme konusunda iyi olduğumu düşünüyorum. Hani ahlat ağacında sinan yazarla konuşurken ona "peki ya etrafta olan bitenleri anlayıp duyumsayabilenler ama yazıya dökemeyenler" gibi bi ifade kullanmıştı ya hah işte onun gibi biraz da benim durumum.
Düz insan

pek bir yetisi olmayan insanla kanka olabilir. türkiye'de bunlardan çoktur:
(bkz:düşünme yetisi)
(bkz:sorgulama yetisi)
(bkz:anlama yetisi)
(bkz:muhakeme yetisi)

hiçbir yeteneği olmayan insan